Grodzisko w Jeleniej Górze-Grabarach – stanowisko archeologiczne w Grabarach obejmujące pozostałości wczesnośredniowiecznego grodziska, wiązanego z plemieniem Bobrzan.
Grodzisko znajduje się na wzgórzu wznoszącym się nad doliną rzeki Złotuchy. Doniesienia o nim pojawiały się już w połowie XIX w., jednak datowano je bardzo rozbieżnie, wiążąc jego powstanie z kulturą łużycką lub z XII–XIII w. Wykopaliska archeologiczne prowadzone w latach 2001-2003 oraz 2018-2022 ujawniły zabytki, na bazie których określono czas istnienia grodziska na IX i X w. Grodzisko zajmuje owalny obszar o rozmiarach 45 × 25 m. Otoczone było drewniano-ziemnym wałem szerokości u podstawy 15 m z jedyną bramą ulokowaną w zachodniej części wału. W czasie badań z pierwszych dekad XXI w. pozostałości wału miały wysokość do 1,5 m. Wnętrze grodziska zajmował plac o powierzchni 2,5 ara. Grodzisko to interpretowane jest jako refugium, wykorzystywane tylko w razie zagrożenia.
Poniżej grodziska, kilkadziesiąt metrów na zachód, odkryto równowiekową otwartą osadę, tworzącą z nim jeden zespół osadniczy wiązany z plemieniem Bobrzan. Znaleziono tam pozostałości trzech domów, a także ceramikę, przęśliki, osełki, żelazne noże, żelazną radlicę i pacior wykonany z zielonego szkła. Napotkane żużle sugerują obróbkę żelaza w osadzie. Ponieważ pod podłogą jednego z domów odkryto naczynie gliniane z wyrytą swastyką, interpretowane jako ofiara zakładzinowa, to na tej podstawie uważa się, że ludność osady wyznawała kult przedchrześcijański. Zespół osadniczy Grabar jest jednym z nielicznych tego wieku znalezionych w Sudetach.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Grodziska w województwie dolnośląskim Kategoria:Wczesne średniowiecze Kategoria:Historia Jeleniej Góry