Kościół w Källi – świątynia należąca do Kościoła Szwecji. Nazywana bywa "nowym kościołem w Källi" dla odróżnienia od kościoła starego pozostającego w ruinie. Znajduje się w północnej części Olandii, przy drodze nr 136. Architektura XIX wiek był na Olandii okresem wielkiej przebudowy starych i wznoszenia nowych kościołów. W połowie tego stulecia pojawiło się pytanie, co zrobić ze starym kościołem w Källi. Budowla była w złym stanie technicznym. W ścianach i sklepieniach pojawiły się pęknięcia. Zastanawiano się czy należy kościół odnowić, przebudować, czy też wznieść zupełnie nowy budynek. W przypadku ewentualnego postawienia nowego kościoła, kwestią sporną była również jego lokalizacja: w bliskości starej budowli czy bardziej w głębi lądu, gdzie znajdowała się osada. Dyskusje trwały przez dziesięciolecia, zanim w 1882 roku postanowiono budowę zupełnie nowego kościoła. Przedstawiono kilka projektów. Ostatecznie zwyciężyła propozycja Johana Ackzella i Ludwiga Petersona, zakładająca kościół w stylu neogotyckim. W 1886 roku położono fundamenty pod nową świątynię. W 1888 roku kościół został ukończony i w adwencie konsekrowany. Zanim stary kościół został opuszczony, znaczną część jego wyposażenia przeniesiono do nowej budowli.
Kościół zbudowany jest z wapienia z ceglanymi fryzami, gzymsami i obramowaniami. Składa się z nawy z ostrołukowymi oknami, które przechodzą w prezbiterium z pięcioboczną zakrystią skierowaną na zachód. Od wschodu wznosi się wieża z ostrołukowymi szczytami. Budynek wieży zwieńczony jest wysoką iglicą z krzyżem na wzór celtyckiego. Wejścia do kościoła znajdują się po obu stronach. Portal główny mieści się w wieży. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze Wnętrze prezentuje styl neogotycki. W przestrzeni prezbiterium dominuje duży obraz namalowany w 1975 roku przez Larsa Weltona. Motywy nawiązują do różnych wydarzeń z życia Jezusa, z ukrzyżowaniem i pogrzebem jako tematem przewodnim.
Inne elementy wyposażenia wnętrza:
ołtarz z kamienną płytą nabyty w 1992 roku, tryptyk z rzeźbami świętych Olafa i Marii Magdaleny, wykonany w XV wieku w Kalmarze, z figurą Maryi z Dzieciątkiem pośrodku, będącą dziełem Johannesa Stenrata ze szkoły lubeckiej z około 1480 roku, srebrny krzyż ołtarzowy wykonany przez złotnika Olle Hvenmarka z Källahamn w 1986 roku, chrzcielnica z czerwonego, polerowanego wapienia, ufundowana w 1668 roku przez Månsa Anderssona i jego żonę, krucyfiks procesyjny z połowy XV wieku, krzyż procesyjny wykonany w 1975 roku, dzwonki kościelne datowane na XIV wiek, ambona z XVII wieku, wykonana prawdopodobnie przez zelandzkiego cieślę, z baldachimem z 1727 roku autorstwa Johana Hernella, ławka ze starego kościoła, znajdująca się w prezbiterium, zwana ławką biskupią, zakupiona w 1654 roku na wizytację biskupią, empora organowa z namalowanymi słowami z Biblii, świeczniki wykonane przez Stanleya Nilssona z Långerum, który wraz z żoną podarował je kościołowi w 1995 roku, Hoiana, będący darem od rolnika Olofa Petera Nilssona z 1868 roku, dwa dzwony wiszące w wieży, odlane w latach 1888 i 1889 przez pracownię Johan A. Beckman & Co ze Sztokholmu.
Pierwsze organy pochodziły z 1892 roku, a skonstruował je Carl Elfström z Ljungby. Ich neogotycka fasada z tego samego roku została zaprojektowana przez Ludwiga Petersona. W latach 1970–1971 organy zostały przebudowane.
Przypisy
Kategoria:Świątynie luterańskie w Szwecji Kategoria:Zabytkowe kościoły w Szwecji Kategoria:Kościoły na Olandii