Baru, właśc. Hervé Barule (ur. 29 lipca 1947 w Thil) – francuski rysownik i scenarzysta komiksowy.
Życiorys Dorastał w rodzinie o tradycjach komunistycznych. Rodzice, przekonani, że z rysunku nie da się utrzymać, zachęcili go do wyboru bardziej stabilnego zawodu. W efekcie przyszły artysta został nauczycielem wychowania fizycznego. Dopiero w wieku około trzydziestu lat zdecydował się w pełni poświęcić pasji rysowania komiksów, czerpiąc inspiracje ze swojej młodości we Francji oraz podróży odbytych w latach 60.
Jego debiut w świecie komiksu nastąpił w 1982 na łamach czasopisma „Pilote”. Szybko zdobył uznanie czytelników i krytyków, co pozwoliło mu porzucić pracę nauczyciela i zostać zawodowym rysownikiem.
Wczesne prace Pierwszym albumem Baru był Quéquette Blues. Oparta na wątkach autobiograficznych opowieść o codziennym życiu francuskiej młodzieży robotniczej szybko zdobyła status klasyka. Kolejne dwie części cyklu ukazały się nakładem Dargaud.
Wydawnictwo Futuropolis opublikowało następnie jego albumy La Communion du Mino (1985) i Vive la Classe (1987).
Lata 80. i 90. Baru współpracował również z magazynem „L'Écho des Savanes”, gdzie publikował m.in. Cours Camarade oraz – wspólnie z Jeanem-Marcem Thévenet – Le Chemin de l’Amérique. Obie te historie wydano później w formie albumów przez Albin Michel (odpowiednio w 1988 i 1990).
Przełomem w jego karierze okazał się 1995, kiedy ukazała się dynamiczna, inspirowana mangą powieść graficzna Autostrada słońca (org. L’Autoroute du Soleil). Album zdobył prestiżową Nagrodę za najlepszy komiks na Międzynarodowym Festiwalu Komiksu w Angoulême, przynosząc twórcy szeroką rozpoznawalność.
W drugiej połowie lat 90. i na początku XXI wieku Baru kontynuował współpracę z wydawnictwem Casterman, publikując m.in.:
Sur la Route Encore (1997) – hołd dla lat 60., Bonne Année (1998) – cyniczną opowieść o apokaliptycznym wydźwięku, cykl Les Années Spoutnik (1999–2003).
Kolejne jego prace ukazywały się w różnych wydawnictwach, m.in. La Autopista del Sol (Astiberra, 2003) oraz L’Enragé (Dupuis, seria Aire Libre, 2004–2006).
Po powrocie do Casterman artysta stworzył adaptację powieści Pierre’a Pelota, Pauvres Zhéros (2008), a następnie album Noir (2009). W 2010 wydawnictwo Les Rêveurs opublikowało jego monumentalny, liczący 300 stron komiks Villerupt 1966. W tym samym roku ukazała się także jego historia o imigracji i przestępczości – Fais Péter les Basses, Bruno! (Futuropolis).
Nagrody i wyróżnienia 1995 – Nagroda za najlepszy komiks na Międzynarodowym Festiwalu Komiksu w Angoulême za Autostrada słońca 2013 – odznaczenie tytułem kawalera Orderu Sztuki i Literatury
Przypisy
Linki zewnętrzne Baru w bazie Goodreads Baru w bazie Lubimyczytać.pl
Kategoria:Francuscy autorzy komiksów Kategoria:Francuscy rysownicy Kategoria:Francuscy pisarze XX wieku Kategoria:Francuscy pisarze XXI wieku Kategoria:Francuscy scenarzyści komiksów Kategoria:Francuzi odznaczeni Orderem Sztuki i Literatury Kategoria:Urodzeni w 1947