Lata 80. i 90. Baru współpracował również z magazynem „L'Écho des Savanes”, gdzie publikował m.in. Cours Camarade oraz – wspólnie z Jeanem-Marcem Thévenet – Le Chemin de l’Amérique. Obie te historie wydano później w formie albumów przez Albin Michel (odpowiednio w 1988 i 1990).
Przełomem w jego karierze okazał się 1995, kiedy ukazała się dynamiczna, inspirowana mangą powieść graficzna Autostrada słońca (org. L’Autoroute du Soleil). Album zdobył prestiżową Nagrodę za najlepszy komiks na Międzynarodowym Festiwalu Komiksu w Angoulême, przynosząc twórcy szeroką rozpoznawalność.
W drugiej połowie lat 90. i na początku XXI wieku Baru kontynuował współpracę z wydawnictwem Casterman, publikując m.in.:
Sur la Route Encore (1997) – hołd dla lat 60., Bonne Année (1998) – cyniczną opowieść o apokaliptycznym wydźwięku, cykl Les Années Spoutnik (1999–2003).
Kolejne jego prace ukazywały się w różnych wydawnictwach, m.in. La Autopista del Sol (Astiberra, 2003) oraz L’Enragé (Dupuis, seria Aire Libre, 2004–2006).