Moi przyjaciele () – debiutancka mikropowieść francuskiego pisarza Emmanuela Bove’a, ukazująca losy samotnego i wyobcowanego młodego weterana wojennego, poszukującego przyjaźni w paryskim środowisku lat 20. XX wieku. Utwór został wydany w 1924 roku w Paryżu przez oficynę Ferenczi & fils. Pierwszy polski przekład ukazał się w 1930 roku nakładem Towarzystwa Wydawniczego „Rój” w przekładzie Adama Bułakowskiego. Kolejne polskie wydanie ukazało się w 1983 roku nakładem Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” pod tytułem Moi przyjaciele. Armand w przekładzie Zofii Cesul.

Opis Mes amis przedstawia kilka dni z życia Victora Bâtona, samotnego i ubogiego weterana wojennego, który utrzymuje się z niewielkiej renty inwalidzkiej i mieszka w skromnym pokoju na paryskich przedmieściach. Jego codzienność jest monotonna i nacechowana materialną niepewnością. Bâton marzy nie tylko o zdobyciu przyjaciela, lecz także o poprawie własnego statusu – pragnie bogactwa i widzi w przyjaźni także potencjalne korzyści: emocjonalne, psychologiczne oraz społeczne. Każdą napotkaną osobę idealizuje, dopatrując się w niej szansy na odmianę losu.

Jednak jego nadmierna wrażliwość, impulsywność i skłonność do podejrzliwości sprawiają, że kolejne relacje szybko się rozpadają. Żadna z prób zawiązania przyjaźni nie przynosi oczekiwanego zbliżenia, a samotność bohatera jedynie się pogłębia. Styl Emmanuela Bove’a – skrajnie oszczędny, precyzyjny i skupiony na drobnych gestach – podkreśla subiektywne, często zniekształcone postrzeganie rzeczywistości przez narratora.

Pomimo mrocznej tematyki i przedstawionej w powieści materialnej niepewności, książka odniosła duży sukces. Recenzje były wyjątkowo pozytywne, a krytycy podkreślali oryginalność stylu autora. Sukces powieści sprawił, że Bove został uznany za jednego z istotnych pisarzy okresu międzywojennego. W kolejnych latach opublikował jeszcze około dwudziestu powieści, zanim zmarł przedwcześnie w 1945 roku w wieku 47 lat.

Szczególną rolę w odkryciu Bove’a odegrała pisarka Colette. Według archiwów IMEC była ona uważną czytelniczką jego rękopisów i aktywnie wspierała jego debiut. To dzięki jej rekomendacji Bove został opublikowany w serii „Colette” w wydawnictwie Ferenczi & fils, co stało się początkiem jego kariery literackiej.

Przypisy

Bibliografia Laure Egoroff, – audycja radiowa France Culture, 2020. Archiwa IMEC: . Jean-Luc Bitton, , biografia, Paris 1994.

Kategoria:Powieści z 1924 Kategoria:Francuskie powieści