thumb Wodnicha świerkowa (Hygrophorus piceae Kühner) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrophorus, Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1974 r. Robert Kühner na ziemi pod świerkami we Francji. Wskazał holotyp. Polską nazwę podała Barbara Gumińska w 1997 r.
Morfologia Kapelusz O średnicy 1–4(6) cm, wypukły, przechodzący w płaski lub z podniesionym brzegiem. Powierzchnia śnieżnobiała, lepka, naga, w stanie wilgotnym włókienkowata. Blaszki Przyrośnięte, z wiekiem zbiegające, śnieżnobiałe, blado różowożółte, rzadkie, szerokie, przy brzegu kapelusza niektóre rozwidlone, z blaszeczkami. Liczba pełnych blaszek 25-30, dość cienkie. Brzegi równe. Trzon O wysokości do 5 cm, średnicy 8–12 mm, zwężający się ku dołowi, pusty. Powierzchnia wilgotna do suchej (brak galaretowatej osłonki u młodych owocników), w dolnej połowie nagi, w górnej pokryty białym, watowatym, włókienkowatym nalotem. Wierzchołek nie jest chropowaty. Miąższ Mięsisty, białawy, bez zapachu, o przyjemnym smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6–8 (10) x 4–5 (6) μm, elipsoidalne, gładkie, w odczynniku Melzera żółtawe. Podstawki 48–62 × 6–8 μm, 4-zarodnikowe. Cheilocystyd i pleurocystyd brak. Trama blaszek rozbieżna, zbudowana z wąskich strzępek o szerokości 2–4 μm, w środkowej warstwie nieprzeźroczystych. Skórka kapelusza o grubości 200–300 μm, typu ixotrichoderma, galaretowata, strzępki splątane, wąskie (2–4 μm), szkliste, rozgałęzione, mniej lub bardziej wyprostowane, niektóre wolne końce wystają ponad galaretowatą strefę. Trama kapelusza mniej lub bardziej równoległa, złożona z peryklinalnie ułożonych strzępek. Sprzążki rzadkie, tylko w strzępkach epikutis. Gatunki podobne Wodnicha biała (Hygrophorus eburneus) rośnie głównie pod drzewami liściastymi, zwłaszcza bukami. Wodnicha hiacyntowa (Hygrophorus hyacinthus) też rośnie pod świerkami, ale ma zapach hiacyntów i bardziej masywne owocniki.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i w Europie. W piśmiennictwie naukowym w Polsce do 2003r. jedyne stanowisko podała Wanda Rudnicka-Jezierska w 1965 r. w Tatrzańskim Parku Narodowym pod nazwą Hygrophorus eburneus. NW późniejszych latach stanowiska podali A. Ronikier w 2012 oraz B. Gierczyk i inni w 2018 r.
Grzyb naziemny mykoryzowy.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate