Harpactea cruriformis – gatunek pająka z rodziny komórczakowatych. Endemit Grecji.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2011 roku przez Roberta Bosmansa na łamach „Bulletin de la Société Royale Belge d'Entomologie” w publikacji współautorstwa Anthony’ego Russella-Smitha. Jako miejsce typowe wskazano górę Pelenion na greckiej wyspie Chios. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „nogokształtna” i odnosi się do kształtu konduktora w widoku tylno-bocznym.
Morfologia Holotypowy samiec ma ciało długości 6,8 mm przy prosomie długości 2,9 mm i szerokości 2,1 mm.
Karapaks jest ciemnokasztanowobrązowy ze słabo zaznaczonymi, jaśniejszymi rowkami, rozchodzącymi się promieniście z niewyraźnej, bardzo spłyconej jamki. Oczy leżą blisko siebie, a dystans między tymi przednio-środkowej pary wynosi około połowy ich średnicy. Ciemnokasztanowobrązowe szczękoczułki mają rozproszone ziarnistości ze szczecinkami na powierzchniach grzbietowych, po dwa drobne ząbki na krawędziach tylnych i po dwa większe na przednich. Warga dolna jest 2,3 raza dłuższa niż szersza, ciemnokasztanowobrązowa i porośnięta ciemnymi szczecinkami. Bladobrązowe, owalne sternum ma, z wyjątkiem środkowej części, rozproszone czarne szczecinki.
Odnóża mają pomarańczowobrązowy kolor. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to I, IV, II, III. Pierwsza para ma na udach po dwa kolce przednio-boczne, druga ma na nich po dwa lub trzy takie kolce, trzecia siedem lub osiem kolców grzbietowych, a ostatnia cztery grzbietowe i trzy lub cztery przednio-boczne. Jeden kolec przednio-boczny występuje na rzepkach dwóch ostatnich par odnóży. Ponadto rzepki czwartej pary mają po jednym kolcu grzbietowym.
Bladoszarą opistosomę (odwłok) porastają z wierzchu równomiernie rozmieszczone, krótkie, przylegające szczecinki czarnej barwy.
Samcze nogogłaszczki cechują się o około połowę węższym niż dłuższym bulbusem z prostym, na szczycie buławkowato wzdętym embolusem. Konduktor biegnie wzdłuż trzonu embolusa zginając w połowie o kąt około 45°, na szczycie zaś zakrzywia się wokół embolusa i kończy zaokrąglonym wierzchołkiem.
Ekologia i występowanie Pająk odnaleziony na rzędnych 650 m n.p.m. Zasiedla górską, bogatą w ziołorośla fryganę na wapiennym podłożu. Dorosłe samce obserwowano od marca do maja.
Gatunek palearktyczny, endemiczny dla greckiej wyspy Chios.
Przypisy
Kategoria:Komórczakowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Fauna endemiczna Grecji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2011 roku