Saturnin Józef Sikorski h. Kopaszyna (ur. w 1862 w Warszawie, zm. 8 października 1922 tamże) – polski wydawca i redaktor, dziennikarz, dyrektor zakładów graficznych, właściciel drukarni, inicjator Wielkiej encyklopedii powszechnie ilustrowanej.
Życiorys lewo|mały|Skan mapy Rosji (fragm. europejski) z Wielkiego atlasu geograficznego wydanego przez Sikorskiego Syn Józefa Hipolita Sikorskiego (urzędnika Komisji Skarbu Królestwa Polskiego) oraz Emilli Leontyny z d. Iwańskiej. Sikorski ukończył Szkołę Handlową Leopolda Kronberga (ob. Szkoła Główna Handlowa) w Warszawie.
Od 1891 roku był członkiem Warszawskiego Zgromadzenia Drukarzy. Zainicjował powstanie Drukarni Artystycznej przy ul. Chmielnej 9, a od r. 1892 na Nowym Świecie 47, jednego z największych i najlepiej wyposażonych zakładów drukarskich w Warszawie. Drukowano w niej m.in. Encyklopedię rolniczą (1890-1902) czy tłumaczenia Marka TwainaTeksty drukowane dostępne w polskojęzycznych Wikiźródłach [dostęp 2025-11-30].. Redaktorem naczelnym wydawnictwa tej drukarni był Klemens Junosza. Następnie przekształciła się w Drukarnię Granowskiego i Sikorskiego, a jej właścicielem obok Sikorskiego był Franciszek Granowski (dla którego Sikorski był teściem). W pierwszej połowie 1896 r. z Granowskim nabyli udziały w Księgarni Teodora Paprockiego i S-ki od żóny Paprockiego i prowadzili ją pod niezmienioną nazwą. mały|Tomy Wielkiej encyklopedii powszechnej ilustrowanej (wyd. przez Sikorskiego) w Archiwum Narodowym w Krakowie Sikorski był redaktorem pism Ziarno i Wędrowiec, wydawcą takich tytułów jak Wielka encyklopedia powszechnie ilustrowana (wydawanej w latach 1890-1914), Kalendarz polski satyryczny (w latach 1894-1901) czy serii wydawniczej Biblioteka Dzieł Wyborowych (od 1897 do 1899 roku, która w 1897 roku osiągnęła nakład 36 tys. egzemplarzy). U początków swojej kariery zaliczany był do wydawców młodego pokolenia.thumb|lewo|Strona tytułowa powieści Starszny dziadunio Marii Rodziewiczówny wydanej przez SikorskiegoPod koniec roku 1899 Sikorski wycofał się ze spółki z Granowskim prowadzącej zakłady drukarskie. Odlewnię czcionek sprzedano Mieczysławowi i Hipolitowi Orgelbrandom, natomiast księgarnię w maju 1900 nabyli Jan Kotschendoff i Helena Żmigrodzka. Kamienica przy ul. Nowy Świat 47 (nr hip. 1255), zakupiona wspólnie z Granowskim w 1892, stała się wyłączną własnością Sikorskiego w 1901 roku.
Następnie Saturnin Sikorski został członkiem zarządu Handlowo-Przemysłowego Towarzystwa Wzajemnego Kredytu w Warszawie, od 1910 do 1914 delegatem kurii drugiej Towarzystwa Kredytowego Miejskiego w Warszawie, a od lutego 1914 do 1915 delegatem pierwszej kurii tego towarzystwa.
W 1915 wyjechał do Rosji, mieszkał w Penzie. Potem przeniósł się do Kijowa, gdzie brał udział w pracach polskich komitetów pomocy uchodźcom. Przebywał tam również w trakcie walk toczonych o to miasto w latach 1917-1918. Zmarł 8 października 1922 roku w Warszawie, został pochowany na cmentarzu Powązkowskim.
Życie prywatne Sikorski ożenił się 11 lutego 1893 roku w Łodzi z Marianną Reginą Kamocką, miał z nią cztery córki: Marię Wandę, Zofię Stanisławę, Annę Marię oraz Jadwigę Marię.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1922 Kategoria:Polscy wydawcy Kategoria:Polscy wydawcy prasy Kategoria:Polscy wydawcy wydawnictw źródłowych Kategoria:Polscy redaktorzy Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy drukarze