z Granowskim nabyli udziały w Księgarni Teodora Paprockiego i S-ki od żóny Paprockiego i prowadzili ją pod niezmienioną nazwą. mały|Tomy Wielkiej encyklopedii powszechnej ilustrowanej (wyd. przez Sikorskiego) w Archiwum Narodowym w Krakowie Sikorski był redaktorem pism Ziarno i Wędrowiec, wydawcą takich tytułów jak Wielka encyklopedia powszechnie ilustrowana (wydawanej w latach 1890-1914), Kalendarz polski satyryczny (w latach 1894-1901) czy serii wydawniczej Biblioteka Dzieł Wyborowych (od 1897 do 1899 roku, która w 1897 roku osiągnęła nakład 36 tys. egzemplarzy). U początków swojej kariery zaliczany był do wydawców młodego pokolenia.thumb|lewo|Strona tytułowa powieści Starszny dziadunio Marii Rodziewiczówny wydanej przez SikorskiegoPod koniec roku 1899 Sikorski wycofał się ze spółki z Granowskim prowadzącej zakłady drukarskie. Odlewnię czcionek sprzedano Mieczysławowi i Hipolitowi Orgelbrandom, natomiast księgarnię w maju 1900 nabyli Jan Kotschendoff i Helena Żmigrodzka. Kamienica przy ul. Nowy Świat 47 (nr hip.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Saturnin Sikorski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.