Palomino – odmiana zaliczana jest do grupy umaszczeń, a z powodu braku jednolitego typu nie uzyskał statusu odrębnej rasy koni, mimo że amerykańskie stowarzyszenia hodowlane, takie jak Palomino Horse Society oraz Palomino Horse Association, a także inne organizacje działające na świecie, podejmują próby wykształcenia jednolitego typu poprzez staranną i selektywną hodowlę. U koni tego typu zasadniczym kryterium przynależności hodowlanej jest umaszczenie, które przesądza o wpisie do odpowiednich ksiąg stadnych. Konie te mają charakterystyczną, złotą sierść o jednolitym umaszczeniu i jasną grzywę oraz ogon, przy czym dopuszcza się jedynie nieliczne, ściśle określone odstępstwa opisane w odpowiednich standardach hodowlanych.

Palomino to w ścisłym ujęciu angielska nazwa umaszczenia określanego jako izabelowate. Pochodzenie samego określenia „palomino” nie jest jednoznaczne. Jedna z hipotez łączy je z hiszpańskim terminem palo milla, oznaczającym między innymi „konia o kremowej sierści z białą grzywą i ogonem”, o czym wspomina w "Empire of Equus". Inne wyjaśnienia wskazują na pokrewieństwo z nazwą złocistego owocu lub z wyrazem paloma, czyli hiszpańskim słowem na gołębia.

Wymagania dotyczące budowy nie są określone. Konie te mają znaczne zróżnicowanie wysokości w kłębie, która waha się od około 142 lub 145 do 163 cm, a by koń był wpisany do odpowiednich ksiąg stadnych powinien mieć wysokość w kłębie wynoszącą co najmniej 148 cm.

Opis Palomino mają charakter koni wierzchowych średniej wielkości i należą do grupy koni użytkowanych wszechstronnie. Cenione są jako dobre wierzchowce, wykorzystywane w różnych działach jeździectwa, w tym w rekreacji, rajdach terenowych, pokazach, a także w konkurencjach skokowych.

W systemie amerykańskim prezentowane są w trzech kategoriach pokazowych: pleasure, riding oraz stock (klasa hodowlana).

Historia Umaszczenie o złocistej barwie, podobnie jak u koni srokatych, ma bardzo dawne korzenie i było pierwotnie powszechne wśród koni hiszpańskich. Konie wywodzą się z tradycji hodowlanych związanych z populacjami iberyjskimi, które odegrały znaczącą rolę w kształtowaniu wczesnych ras koni wykorzystywanych w Ameryce. To nie Ameryka stanowi kolebkę palomino – konie tej maści zostały sprowadzone do Nowego Świata przez hiszpańskich konkwistadorów, którzy przywieźli tam swoje wierzchowce o izabelowatym umaszczeniu.

Nazwa umaszczenia nawiązuje do królowej Izabeli (1566–1633), znanej z upodobania do koni o tej barwie. Umaszczenie izabelowate pojawiało się stosunkowo często wśród koni północno- i środkowoamerykańskich, które pełniły funkcje zarówno pokazowe, jak i użytkowe – wykorzystywano je w codziennej pracy oraz w wyścigach.

W 1932 roku Dick Halliday zapoczątkował prowadzenie specjalnej księgi hodowlanej, co stanowiło pierwszy krok do formalizacji selekcji koni tej maści. W kolejnych latach powstały organizacje hodowlane: w 1941 roku w Kalifornii, w 1946 roku w Teksasie, a następnie również w innych stanach, wspólnie opracowujące zasady i kierunki rozwoju hodowli koni palomino jako wszechstronnych koni westernowych.

Standard umaszczenia dopuszcza jedynie niewielką liczbę ciemniejszych włosów – w grzywie i ogonie może występować maksymalnie około 15% ciemnego włosa. W rodowodzie wymagane jest natomiast co najmniej 50% przodków o maści palomino.

Pokrój sylwetka Łopatki są prawidłowo ustawione, a grzbiet szeroki i dobrze zbudowany. Mają głęboką klatkę piersiową oraz stosunkowo ukośne łopatki. Zad silnie umięśniony. Grzywa i ogon palomino są na ogół obfite. głowa Głowa bywa niewielka prosta lub częściowo przypominająca typ charakterystyczny dla koni arabskich o prostym profilu, długi i dobrze uformowany kark.

Kończyny Kończyny mogą wydawać się delikatniejsze, natomiast kopyta często mają jasny odcień i pozbawione są szczotek pęcinowych.

Umaszczenie Skóra, podobnie jak u większości innych koni, ma odcień czarno-szary, natomiast grzywa i ogon są zazwyczaj jasne – od koloru płowego po bardzo jasny, srebrzysty. Pożądane jest, aby sierść miała odcień zbliżony do wypolerowanego złota.

Umaszczenie pozostaje wyłącznie izabelowate, z jasną grzywą i ogonem oraz ciemną barwą oczu.

Hodowle Spotyka się go w wielu krajach, choć hodowla koni typu palomino rozwija się przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych (zwłaszcza na północy i południu), a także w Anglii i państwach regionu Afryki Południowej.

Aby koń lub kuc został do takiego rejestru wpisany, musi spełnić określone kryteria. Skóra powinna być ciemna lub złotobrązowa, natomiast barwa sierści powinna odpowiadać odcieniowi świeżo wybitej złotej monety i może być najwyżej o trzy tony jaśniejsza lub ciemniejsza i nie mogą występować żadne plamy. Głowa może mieć jedynie minimalne białe znaczenia, natomiast na kończynach nie mogą występować białe włosy powyżej stawu nadgarstkowego lub skokowego. Grzywa i ogon powinny być srebrzystobiałe, przy czym udział ciemnych włosów nie może przekraczać 15%. Oczy muszą być ciemne lub piwne; oczy niebieskie bądź różnobarwne wykluczają wpisanie zwierzęcia do rejestru.

Wymagane są oczy ciemne lub w kolorze orzechowym. Nie kwalifikują się konie mające przodków o umaszczeniach pinto, albino lub appaloosa, a także osobniki z niepożądanymi cechami, takimi jak różowe, niebieskie lub tak zwane rybie oczy. Dopuszczalne białe znaczenia na głowie ograniczają się do strzałki, gwiazdki lub łysiny; na kończynach nie wolno natomiast mieć białych włosów powyżej stawu nadgarstkowego lub skokowego.

Aby ogier lub klacz mogli zostać wpisani do księgi stadnej musi mieć co najmniej jednego rodzica wpisanego do księgi stadnej, a drugi może należeć do populacji palomino lub pochodzić z ras takich jak arabska, quarter horse czy pełnej krwi angielskiej. Ponadto powinien występować brak domieszki ras kuców i koni zimnokrwistych.

W ostatnich latach ich popularność wyraźnie wzrosła, a kolor umaszczenia stał się istotnym walorem hodowlanym. Konie te często zachowują pewne cechy typowe dla koni hiszpańskich, co wynika z ich pierwotnego pochodzenia, jednak mimo to nie wykształcił się jednolity, ściśle zdefiniowany typ.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Konie gorącokrwiste Kategoria:Amerykańskie rasy koni