Friedrich Johann Bellier de Launay (ur. 22 maja 1823 w Braniewie, zm. 23 grudnia 1891 we Wrocławiu) – pruski prawnik i polityk, poseł do pruskiego Landtagu w Berlinie.
Życiorys Jego przodkowie przybyli z Francji do Prus Wschodnich. Powodem były prześladowania hugenotów po odwołaniu w 1685 we Francji edyktu nantejskiego. Nowy edykt z Fontainebleau nakazywał między innymi zamknięcie szkół i zburzenie kościołów protestanckich. W 1783 rodzina de Launay osiedliła się, tak jak wiele innych, w Prusach Wschodnich. Ojciec Friedricha był wykształconym kupcem. W Braniewie prowadził interesy wespół z najbogatszym przemysłowcem w mieście radcą królewskim Johannem Oestreichem (1750–1833) i w 1810 poślubił jego najmłodszą córkę – Dorotheę. W Braniewie też przyszedł na świat 22 maja 1823 ich syn Friedrich de Launay. Po wczesnej śmierci matki Friedrich trafił pod opiekę swojej dużo starszej siostry mieszkającej w okolicy Kętrzyna.
Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Albrechta w Królewcu. W 1857 został mianowany asesorem, a w 1858 sędzią sądu powiatowego w Szczytnie. W latach 1862–1866Aus der deutschen Fortschrittspartei. Parlamentarische Korrespondenz, 2 Jahrgang, 25. September 1878, s. 113 był posłem do pruskiego Landtagu w Berlinie, jako reprezentant liberalnej Niemieckiej Partii Postępu (Deutsche Fortschrittspartei). W Berlinie poznał też córkę ginekologa dr. Carla Mayera, którą poślubił w 1865 roku. Na początku 1867 przeniósł się ze Szczytna do Głogowa na Dolnym Śląsku, obejmując w nowym miejscu posadę prawnika i notariuszaAmts-Blatt der Königlichen Regierung zu Breslau, 1867, Bd. 58, Stück 8, Breslau 22 lutego 1867, s. 64. Wkrótce został też radnym miejskim i sprawował tę funkcję przez wiele kadencji. W 1879 przeprowadził się do Wrocławia, gdzie zyskał równie szybko przychylność mieszkańców i został wybrany radnym. Miał trójkę dzieci – dwie córki i syna. Zmarł we Wrocławiu 23 grudnia 1891 roku, w 3 miesiące po śmierci synaNeunundsechzigster Jahres-Bericht der Schlesischen Gesellschaft für vaterländische Cultur, Wrocław 1892, s. 28–29.
Był także współpracownikiem tygodnika prawniczego, od 1884 był członkiem rzeczywistym Śląskiego Towarzystwa Kultury Ojczyźnianej ()Jahresbericht der Schlesischen Gesellschaft für Vaterländische Cultur. 69. 1891, Breslau : Marcus, 1892, München, Bayerische Staatsbibliothek, s. 28–29. W 1889 został również wybrany członkiem dyrekcji szpitala Wszystkich Świętych (współcześnie szpital wojewódzki) we WrocławiuVerwaltungs-Bericht der Stadtischen Bank: zu Breslau für das Jahr 1889 gemäß des Statuts vom 29. Februar 1876, s. 25.
Przypisy
Kategoria:Pruscy politycy Kategoria:Pruscy urzędnicy Kategoria:Posłowie do pruskiego Landtagu w Berlinie Kategoria:Ludzie związani z Głogowem Kategoria:Członkowie Śląskiego Towarzystwa Kultury Ojczyźnianej Kategoria:Politycy związani z Wrocławiem Kategoria:Urodzeni w 1823 Kategoria:Zmarli w 1891 Kategoria:Ludzie urodzeni w Braniewie