thumb|Plagiopatagium zaznaczone na zdjęciu Plagiopatagium – główna część błony skrzydeł nietoperzy.
Plagiopatagium rozpina się pomiędzy tułowiem a kończynami nietoperza, tworząc główną część nietoperzego skrzydła.
U rudawkowatych przyczepia się niekiedy nie do boku ciała, ale powyżej, jak u przedstawicieli licznego w gatunku rodzaju rudawka, a jeszcze bardziej u mających tylko wąski pasek niepokrytego błoną grzbietu u skrzydłolisa i małpionoska, jak też u niektórych rudawek (rudawka duża, rudawka czarnobroda). W końcu zdarzają się rudawkowate, u których skrzydła zbiegają się w linii pośrodkowej grzbietowo, nie pozostawiając nawet fragmentu pokrytego futrem grzbietu. Anatomia tak występuje u gołogrzbietka, owocojadka, ogońca i rudawca nagogrzbietego. U rudawkowatych skrzydło bywa zwykle ciemne, zabarwione melaniną, niekiedy z jasnym plamkowaniem, czego przykładem w zmiennym u miarkowanym stopniu dajakolot, a w większym harpiolot, u rudawnika końce skrzydeł są już niepigmentowane. Skrzydło może też być pozbawione melaniny, brązowe, z ciemnymi tylko smugami w okolicach kończyny i ograniczonymi ciemnymi plamami. Brązowe skrzydło ma owocniczek drobnozębny, a moczarowiec afrykański żółtopomarańczowe. U większych rudawkowatych dobrze widać mięśnie poruszające skrzydłem.
Do przodu od plagiopatagium znajduje się propatagium.
Przypisy Giannini et al., 2019, s. 27, w:
Kategoria:Anatomia ssaków Kategoria:Chiropterologia