Aleksander Nowicki (ur. 6 września 1928 w Poznaniu, zm. 23 maja 1998 w Szczecinie) – polski kapitan żeglugi wielkiej; statek kapitański parowiec „Olsztyn” (1957) Polskiej Żeglugi Morskiej; główny nawigator w PŻM; attache morski w Kopenhadze; rzeczoznawca Polskiej Izby Handlu Zagranicznego; ławnik Izby Morskiej; wykładowca w Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie.
Życiorys
Aleksander Nowicki urodził się 6 września 1928 r. w Poznaniu. W 1947 r. rozpoczął naukę w Państwowej Szkole Morskiej w Szczecinie, którą ukończył w 1950 r. Od 1951 r. był związany z armatorem Polskiej Żeglugi Morskiej. Dyplom kpt. ż.w. otrzymał w 1957 r. Miał 29 lat i był najmłodszym kapitanem żeglugi wielkiej. Pierwszym jego statkiem kapitańskim w roku 1957 był parowiec „Olsztyn”. Jako pierwszy polski kapitan ukończył kurs manewrowania dużymi statkami w Port Revel Shiphandling Training Centre we Francji. Pełnił wiele funkcji: główny nawigator w PŻM, attache morski w Kopenhadze, rzeczoznawca Polskiej Izby Handlu Zagranicznego, ławnik Izby Morskiej, wykładowca w Wyższej Szkole Morskiej w Szczecinie.
Od roku 1989 choroba nie pozwoliła mu na kontynuowanie służby na morzu. Podjął pracę w WSM, gdzie był wykładowcą. Pisał artykuły z dziedziny nawigacji, prewencji antykolizyjnej, w sumie napisał ich ponad 120. Z jego inicjatywy w comiesięcznym biuletynie PŻM ukazywała się wkładka „Nawigator”, w której opisywał, komentował i wyciągał wnioski z morskich katastrof, kolizji, wypadków. W polskiej wersji MARS REPORT powstałej z jego inicjatywy, opisywał zdarzenia na morzach i oceanach, w których uczestniczyli nawigatorzy. W latach 1993–1994 był w składzie Izby Morskiej w Szczecinie, która prowadziła postępowanie dotyczące katastrofy Jana Heweliusza, przewodniczącym był sędzia zawodowy Zdzisław Wunsch.
Autor podręczników: „Wiedza o manewrowaniu statkiem morskim”; „Manewrowanie statkiem w warunkach specjalnych”; wspólnie z kapitanem Jerzym Kabacińskim napisał podręcznik „Podstawy manewrowania statkiem. Kurs manewrowania na symulatorze”. Namawiał oficerów i kapitanów, by zapisywali nazwy statków, na których pływają, porty, których odwiedzają. Uważał, że takie notatki zawsze mogą się przydać. Dla wielu oficerów i kapitanów żeglugi wielkiej był ekspertem w sprawach nawigacji, manewrowania i ratownictwa. Aleksander Nowicki w wieku 70 lat zmarł 23 maja 1998 r. Ceremonia pogrzebowa odbyła się na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie. Morskie tradycje w rodzinie kapitana Nowickiego kontynuuje syn Wojciech, który od ponad 20 lat dowodzi statkami. Odznaczenia Aleksander Nowicki był odznaczony m.in.Akta osobowe Aleksandra Nowickiego w zbiorach Pracowni Historii Akademii Morskiej w Szczecinie, nr ewidencyjny 117118: Brązowy Krzyż Zasługi Srebrny Medal za Długoletnią Służbę Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrna Odznaka „Zasłużony Pracownik Morza” Brązowa Odznaka „Zasłużony Pracownik Morza” i inne
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Polscy oficerowie żeglugi Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem za Długoletnią Służbę Kategoria:Odznaczeni Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony Pracownik Morza” Kategoria:Zmarli w 1998 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie