Walckenaeria unicornis – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych. Zamieszkuje Europę, Syberię i Kazachstan.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1861 roku przez Octaviusa Pickarda-Cambridge’a na łamach „Annals and Magazine of Natural History”. Jako miejsce typowe wskazano Lyndhurst w Anglii. Oryginalnego opisu dokonano na podstawie samca, natomiast samicę jako pierwszy opisał Friedrich Dahl w 1883 roku. Na przestrzeni XIX i XX wieku często klasyfikowany bywał w rodzaju Cornicularia, a w wieku XIX także w Trachynotus. Obie te nazwy zsynonimizowane zostały ostatecznie z Walckenaeria w 1963 roku przez Petera Merretta.
Morfologia Samce osiągają od 1,7 do 2,2 mm, a samice od 2 do 3,1 mm długości ciała.
Owalny w zarysie karapaks jest ciemnobrązowy, czasem z odcieniem czerwonym. Oczy przednio-środkowe są najmniejsze i położone znacznie bliżej siebie niż oczy tylno-środkowe. Oczy par bocznych leżą na wspólnych wzgórkach i stykają się ze sobą. U samca przed oczami tylno-środkowymi znajduje się niewielki wyrostek (guzek) o rozdwojonym (wciętym), pozbawionym włosków wierzchołku i jaśniejszej od reszty karapaksu barwie. Szczękoczułki są czerwonobrązowe, stożkowate. Półkolista warga dolna i krótkie szczęki mają brązowawoczerwone ubarwienie. Sercowate sternum jest ciemnobrązowe z czerwonym odcieniem.
Odnóża są szczupłe, czerwono-żółte lub czerwono-pomarańczowe, porośnięte włoskami. Golenie pary pierwszej i drugiej mają po dwie makroskopowe szczecinki (kolce), pozostałych par zaś po jednej takowej. Nadstopie pierwszej pary ma trichobotrium umieszczone między 0,55 a 0,65 długości. Trichobotrium obecne jest także na nadstopiach ostatniej pary.
Jajowatego kształtu opistosoma (odwłok) ma ubarwienie czarnobrązowe do niemal czarnego, przy czym pokrywy płucotchawek i kądziołki przędne są żółtawobiałe.
Samiec ma krótkie nogogłaszczki nie odbiegające barwą od odnóży krocznych. Apofiza retrolateralna goleni zaopatrzona jest w dwa zakrzywione wyrostki. Cymbium jest krótko-owalne, od zewnątrz owłosione, u podstawy zaopatrzone w płatek. Embolus jest nitkowaty i okrągło zakrzywiony.
Genitalia samicy mają epigyne o mniej więcej równoległych krawędziach płytek bocznych, które to Y-kształtnie rozbiegają się ku przodowi.
Ekologia i występowanie Pająk wilgociolubny, zasiedlający głównie mokradła i torfowiska. Bytuje wśród ściółki, martwej materii roślinnej, mchów i na trawach, rzadziej spotykany jest na wyższych roślinach zielnych i na krzewach. Osobniki dorosłe obu płci obserwuje się przez cały rok, najliczniej jednak wiosną i na początku lata oraz jesienią.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy i europejskiej części Rosji. W Azji podawany jest z zachodu syberyjskiej części Rosji oraz z Kazachstanu.
Przypisy
Kategoria:Osnuwikowate Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1861 roku