Instytut Pedagogiczny Królowej Matki w Tiranie (alb. Instituti Femnuer "Nana Mbretneshë") – jedna z najważniejszych albańskich instytucji edukacyjnych średniego szczebla, działająca w latach 1933-1944, przygotowująca kobiety do zawodu nauczycielki.
Historia Szkoła pedagogiczna dla dziewcząt Szkoła rozpoczęła działalność w październiku 1933, z inicjatywy ówczesnego ministra edukacji Mirasha Ivanaja. jako jedyna szkoła średniego szczebla przeznaczona dla kształcenia kobiet do zawodu nauczycielki, początkowo jako dwustopniowa (gimnazjum i liceum). Przyjęła imię Sadije Toptani, matki króla Zoga I. Pierwszy dyrektorem szkoły został Sotir Papahristo, a w gronie pedagogicznym znaleźli się m.in. Ahmet Gashi, Vasil Vinjau, Fatbardha Gega i Olga Luarasi. W szkole uczyli także znani albańscy artyści i pisarze: Nonda Bulka, Zef Kodra, Marie Kraja, Sterjo Spasse, Jorgija Truja. W gronie uczennic znalazło się szereg osób, które odegrały istotną rolę w historii Albanii (Drita Kosturi, Drita Pelingu, Liri Belishova, Liri Gega, Musine Kokalari, Ramize Gjebrea, Margarita Tutulani).
Zadaniem szkoły było przygotowanie kadr pedagogicznych do pracy w szkołach, a także ich kształcenie patriotyczne. Nauka w szkole trwała 8 lat. W szkole działał chór i biblioteka. W pierwszym roku działalności naukę w szkole podjęło 388 uczennic. W roku szkolnym 1938/1939 Instytut stał się największą szkołą średnią w Albanii, w której pod kierunkiem 27 nauczycieli uczyło się 798 uczennic. W czasie włoskiej okupacji Albanii szkoła działała dalej jako Instytut dla Kobiet Donika Kastrioti. Pod tą nazwą szkoła funkcjonowała do roku 1944, kiedy została zamknięta.
Dalsze losy budynku szkoły Ponowne otwarcie budynku szkoły nastąpiło 1 marca 1945. Przyjęła ona wtedy nazwę Średnia Szkoła Pedagogiczna 17 nentori i stała się szkołą koedukacyjną.
Przypisy
Kategoria:Oświata w Albanii Kategoria:Szkoły średnie Kategoria:Tirana