Cilia Adela Flores de Maduro (ur. 15 października 1956 w Tinaquillo) – wenezuelska prawniczka i polityk, jako żona Nicolása Maduro w latach 2013–2026.

Życiorys Urodziła się w 1956 roku w Tinaquillo w północno-zachodniej Wenezueli jako najmłodsza z sześciorga rodzeństwa. Dorastała w trudnej sytuacji finansowej. Ukończyła prawo karne na prywatnym uniwersytecie w Caracas. Pracowała na komendzie policji i jako adwokat w prywatnej firmie. Jej pierwszy mąż Walter Ramón Gavidia był prywatnym detektywem. Miała z nim trzech synów.

W 1992 broniła w sądzie Hugo Cháveza, który został aresztowany w wyniku nieudanej próby zamachu stanu. Jej działania znacząco przyczyniły się do wypuszczenia go z powrotem na wolność w roku 1994. Następnie brała udział w jego kampanii wyborczej w roku 1998. mały|Cilia Flores (kwiecień 2013) Między 2006 a 2011 jako pierwsza kobieta na tym stanowisku stała na czele Zgromadzenia Narodowego, w którym zasiadała od roku 2000. Podczas urzędowania obsadziła co najmniej 37 stanowisk swoimi krewnymi i zaufanymi ludźmi. Jej stronnictwo było określane mianem „kwiaciarni” (hiszp. floristería). W latach 2009–2011 pełniła też funkcję drugiej wiceprzewodniczącej Zjednoczonej Partii Socjalistycznej Wenezueli.

W 2013 roku wyszła za prezydenta Wenezueli Nicolása Maduro, którego poznała w 1992 roku podczas procesu Cháveza. Zamiast tytułu pierwszej damy jej mąż nadał jej miano „pierwszej bojowniczki” Wenezueli. W 2015 roku jej dwoje siostrzeńców, Efrain Campos Flores i Francisco Flores de Freitas, zostało zatrzymanych na Haiti przez amerykańskie władze, które oskarżyły ich o przemyt kokainy, a następnie osadziły w więzieniu. Podczas przesłuchania wyznali, że dochody z ich działalności finansowały aktywność polityczną Flores.

3 stycznia 2026 roku podczas ataków Stanów Zjednoczonych na Wenezuelę została wraz z mężem schwytana i wywieziona z kraju. Przez amerykańskie władze zostali oni oskarżeni o terroryzm i wspieranie handlu narkotykami.

Jako pierwsza dama posiadała znaczący wpływ na politykę państwa oraz obsadę urzędów państwowych. Była uważana za najbliższą doradczynię prezydenta. Przez niektórych przeciwników bywała określana jako „Lady Makbet”.

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1956 Kategoria:Wenezuelscy prawnicy Kategoria:Wenezuelscy parlamentarzyści Kategoria:Wenezuelscy socjaliści Kategoria:Nicolás Maduro