Hurby () – wyludniona wieś na Ukrainie, zniszczona w latach 1943–1944.
Pod koniec XIX wieku położona wśród lasów wieś w gminie Buderaż powiatu dubieńskiego. Własność Józefa hr. Dunina Karwickiego. Była osadą czynszową zamieszkaną przez budników pochodzenia szlacheckiego. Znajdowała się tu parowa smolarnia i fabryka suchej destylacji smoły. Około 1900 r. liczyła 29 domów i 358 mieszkańców.
W okresie międzywojennym w gminie Buderaż powiatu zdołbunowskiego województwa wołyńskiego. Według Władysława i Ewy Siemaszków ludność wsi była polska i liczyła 537 osób (133 rodziny). Majątek ziemski należał do Hilarego Woroncowa-Daszkowa.
2 czerwca 1943 (rzeź wołyńska) oddziały UPA napadły na Hurby i wymordowały około 250 mieszkańców. Wieś została ograbiona i częściowo spalona. Trzy dni po zbrodni Polacy i niemieccy żandarmi ewakuowali pozostałych przy życiu do Mizocza.
W kwietniu 1944 pod Hurbami odbyła się bitwa pomiędzy wojskami NKWD a oddziałami UPA. Wówczas wieś przestała istniećWiktoria Kudela-Świątek, Kultura pamięci II wojny światowej na Ukrainie [w:] „Polityka wobec pamięci w Europie Środkowo-Wschodniej i Rosji”, Agata Stolarz, Aleksiej Wasiliew (red)., Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej, Rok 13, Zeszyt 2, Lublin 2015, s. 85-86.
Obecnie na mapach jest zaznaczana jako „uroczysko Hurby”. W 2006 roku zbudowano tu prawosławny męski klasztor a później kompleks pomnikowy ku czci UPA składający się z klasztoru, cmentarza na którym cyklicznie odbywają się pochówki członków UPA, rekonstrukcji schronu UPA i 9-metrowej figury Matki Boskiej (Pokrowy).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Opuszczone wsie w obwodzie rówieńskim