Redlining – dyskryminacyjna praktyka polegająca na odmowie świadczenia usług finansowych dzielnicom, w których mieszka znaczna liczba osób pochodzących z mniejszości rasowych lub etnicznych. Redlining najbardziej widoczny jest w Stanach Zjednoczonych i dotyczy głównie Afroamerykanów, a także Meksykanów zamieszkujących południowo-zachodnią część kraju. Najczęstsze przykłady tego zjawiska to odmowa udzielenia kredytu i ubezpieczenia, odmowa opieki zdrowotnej oraz powstawanie obszarów pozbawionych dostępu do żywności w dzielnicach, które zamieszkują mniejszości.
Odwrotny redlining () ma miejsce, gdy kredytodawca lub ubezpieczyciel kieruje do mieszkańców dzielnic zamieszkanych przez mniejszości (lub w większości przez mniejszości) zawyżone oprocentowanie, wykorzystując brak konkurencji w zakresie udzielania kredytów w porównaniu z dzielnicami, które redliningiem objęte nie sąLevine, Hillel; Harmon, Lawrence (1992). The Death of an American Jewish Community: A Tragedy of Good Intentions. New York: Free Press. pp. 6–7, 68–72, 196–197, 276–277. .Rothstein, Richard (2017). The Color of Law: A Forgotten History of How Our Government Segregated America. New York: Liveright Publishing Corporation. pp. 64–67. .. Efekt ten pojawia się również, gdy usługodawcy sztucznie ograniczają podaż nieruchomości dostępnych dla osób niebiałych, zapewniając w ten sposób alternatywny pretekst do stosowania wyższych stawek. Dzielnice, które były celem blokbustingu (ang. Blockbusting (dosłownie „przełamywanie bloku”)), również podlegały odwrotnemu redliningowi.
W latach 60. socjolog John McKnight po raz pierwszy użył tego terminu, aby opisać dyskryminujące praktyki banków w Chicago w stanie Illinois, które klasyfikowały niektóre dzielnice jako „niebezpieczne” lub niegodne inwestycji ze względu na skład rasowy ich mieszkańców„IPR at 40" (PDF). Northwestern IPR. Northwestern University Institute for Policy Research. September 2018. Retrieved November 9, 2021.. W latach 80. XX wieku seria artykułów autorstwa reportera śledczego Billa Dedmana, nagrodzona Pulitzerem (ang. Pulitzer-Prize), pokazała jak banki w Atlancie często udzielały kredytów w dzielnicach zamieszkałych przez białych o niższych dochodach, lecz nie w dzielnicach zamieszkałych przez osoby o innym kolorze skóry o dochodach średnich lub nawet wyższychDedman, Bill (May 1–4, 1988). „The Color of Money” (PDF). The Atlanta Journal-Constitution. Archived from the original (PDF) on July 3, 2021..
Czarne listy były powiązanym mechanizmem stosowanym przez instytucje stosujące redlining w celu śledzenia obszarów, grup i osób, które strona dyskryminująca zamierzała wykluczyć. W literaturze naukowej redlining zalicza się do szerszej kategorii racjonowania kredytów. Udokumentowana historia redliningu w Stanach Zjednoczonych jest przejawem historycznego systemowego rasizmu, który miał szeroki wpływ na społeczeństwo amerykańskie, czego dwoma przykładami są nierówności w zakresie edukacji i mieszkalnictwa między grupami rasowymi. Redlining jest również przykładem nierówności przestrzennej i nierówności ekonomicznej.
Historia Proces określany w Stanach Zjednoczonych mianem „redlining” miał miejsce w kontekście segregacji rasowej i dyskryminacji mniejszości. Jego początki sięgają praktyk sprzedażowych stosowanych przez Krajowe Stowarzyszenie Rad Nieruchomości oraz teorii dotyczących rasy i wartości nieruchomości sformułowanych przez ekonomistów skupionych wokół Richarda T. Ely’ego i jego Instytutu Badań nad Gospodarką Gruntową i Usługami Publicznymi, założonego na Uniwersytecie Wisconsin w 1920 rokuWinling, LaDale C; Michney, Todd M (June 1, 2021). „The Roots of Redlining: Academic, Governmental, and Professional Networks in the Making of the New Deal Lending Regime”. Journal of American History. 108 (1): 42–69. doi:10.1093/jahist/jaab066.. Wraz z uchwaleniem ustawy National Housing Act z 1934 roku rząd federalny zaczął angażować się w tę praktykę i jednocześnie utworzył Federalną Agencję Mieszkalnictwa (FHA). Sformalizowany proces redliningu FHA został opracowany przez głównego ekonomistę ds. gruntów Homera Hoyta, w ramach inicjatywy mającej na celu opracowanie pierwszych kryteriów udzielania kredytów hipotecznychRothstein, Richard (2017). The Color of Law: A Forgotten History of How Our Government Segregated America. Liveright. pp. 93–94. .Homer Hoyt: An Introduction (PDF), January 29, 2019, retrieved May 25, 2021.. Wdrożenie tej federalnej polityki przyspieszyło upadek i izolację mniejszościowych dzielnic śródmiejskich poprzez wstrzymanie kapitału hipotecznego, co jeszcze bardziej utrudniło tym dzielnicom przyciągnięcie i zatrzymanie rodzin zdolnych do zakupu domówWilson, William J. (1996). When work disappears: the world of the new urban poor (PDF) (1st ed.). New York: Knopf. p. 50 (PDF page 10). .. Dyskryminacyjne założenia redliningu pogłębiły segregację rasową w obszarach mieszkalnych i upadek miast w Stanach Zjednoczonych.
W 1935 roku Federalna Rada Bankowości Kredytów Mieszkaniowych (ang. Federal Home Loan Bank Board (FHLBB)) zwróciła się do Korporacji Kredytów Mieszkaniowych (ang. Home Owners' Loan Corporation (HOLC)) o przeanalizowanie 239 miast i stworzenie „map bezpieczeństwa mieszkaniowego", które wskazywałby poziom bezpieczeństwa inwestycji w nieruchomości w każdym z badanych miast. Na mapach najnowsze obszary - uznawane za atrakcyjne z punktu widzenia udzielanych kredytów - zostały oznaczone na zielono jako „typ A", zaznaczone na niebiesko, uznano za „nadal atrakcyjne", natomiast starsze obszary „typu C" oznaczono jako „podupadające" i zaznaczono na żółto. Dzielnice „typu D" zaznaczono na czerwono i uznano za najbardziej ryzykowne pod względem wsparcia hipotecznego. Chociaż około 85% mieszkańców takich dzielnic stanowili biali, obejmowały one większość afroamerykańskich gospodarstw domowych w miastach. Dzielnice te były zazwyczaj starszymi dzielnicami w centrum miast; często były to również dzielnice afroamerykańskieJackson, Kenneth T. (1985). Crabgrass frontier: The suburbanization of the United States. New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-504983-7. OCLC 11785435., a tylko sześć dzielnic z większością afroamerykańską w całych Stanach Zjednoczonych nie zostało ocenionych jako „typ D"Markley, Scott (July 7, 2023). "Federal 'redlining' maps: A critical reappraisal". Urban Studies. 61 (2): 195–213. doi:10.1177/00420980231182336. S2CID 259557704.. Historycy urbanistyki wysuwają teorię, że mapy te były przez lata wykorzystywane przez podmioty prywatne i publiczne do odmowy udzielania kredytów osobom ze społeczności czarnych, chociaż planiści i historycy debatowali nad dokładną rolą HOLC i jego map w redliningu.
Mapy z zaznaczonymi obszarami niedostępnymi dla niektórych grup społecznych stały się popularne nawet wśród prywatnych organizacji, takich jak mapa Filadelfii sporządzona w 1934 r. przez rzeczoznawcę J.M. Brewera. Prywatne organizacje tworzyły mapy dostosowane do wymagań podręcznika Federalnej Agencji Mieszkalnictwa (ang. Federal Housing Administration's (FHA)) dotyczącego gwarancji kredytowych. Kredytodawcy musieli uwzględnić standardy FHA, jeśli chcieli uzyskać ubezpieczenia FHA dla swoich kredytów. Podręczniki wyceny FHA instruowały banki, aby unikały obszarów z "nieharmonijnymi grupami rasowymi" i zlecały gminom wprowadzenie restrykcyjnych przepisów dotyczących zagospodarowania przestrzennego pod względem rasowymSchill, Michael H.; Wachter, Susan M. (2001). "Principles to Guide Housing Policy at the Beginning of the Millennium". Cityscape. 5 (2): 5–19. CiteSeerX 10.1.1.536.5952. JSTOR 20868512. S2CID 154443509."Part II, Section 9, Rating of Location". Underwriting Manual: Underwriting and Valuation Procedure Under Title II of the National Housing Act With Revisions to February 1938. Washington, D.C.: Federal Housing Administration. Archived from the original on December 20, 2012. Retrieved May 30, 2014. Recommended restrictions should include provision for the following: Prohibition of the occupancy of properties except by the race for which they are intended [...] Schools should be appropriate to the needs of the new community and they should not be attended in large numbers by inharmonious racial groups. W latach 1945-1959 Afroamerykanie otrzymali mniej niż 2% wszystkich kredytów mieszkaniowych ubezpieczonych przez rząd federalnyHanlon, Bernadette; Short, John Rennie (2020). "Housing Policy and the Suburban Metropolis: A Focus on the United States and France". In Anacker, Katrin B.; et al. (eds.). The Routledge Handbook of Housing Policy and Planning. New York: Routledge. ISBN 978-1-1381-8843-3.Hanchett, Thomas W. (2000). "The Other 'Subsidized Housing': Federal Aid to Suburbanization 1940s-1960s". In Bauman, John F.; et al. (eds.). From Tenements to the Taylor Homes: In Search of an Urban Housing Policy in Twentieth Century America. Pennsylvania State University Press. pp. 163–179. ISBN 978-0-271-02012-9.Gelfand, Mark I. (1975). A Nation of Cities: The Federal Government and Urban America, 1933–1965. New York: Oxford University Press. p. 221. ISBN 978-0-19-501941-4..
Banki i kredytodawcy hipoteczni nie byli jedynymi podmiotami prywatnymi, które stosowały praktyki redliningowe. Firmy ubezpieczeniowe zajmujące się ubezpieczeniami nieruchomości również wprowadziły rygorystyczne zasady redliningowe w okresie po II wojnie światowej. Według historyka miejskiego Bencha Ansfielda, powojenne wprowadzenie kompleksowego ubezpieczenia właścicieli domów ograniczało się do przedmieść i nie obejmowało dzielnic zamieszkanych przez osoby kolorowe w miastach amerykańskich. W biuletynie firmy Aetna z 1964 r. zalecano ubezpieczycielom, aby „oznaczali czerwonymi liniami wątpliwe obszary na mapach terytorialnych". W 1978 r. organizacja New York Urban Coalition ostrzegła, że „dzielnica bez ubezpieczenia jest dzielnicą skazaną na zagładę"Ansfield, Bench (March 1, 2021). "The Crisis of Insurance and the Insuring of the Crisis: Riot Reinsurance and Redlining in the Aftermath of the 1960s Uprisings". Journal of American History. 107 (4): 899–921. doi:10.1093/jahist/jaaa533..
Po Krajowej Konferencji Mieszkaniowej (ang. National Housing Conference) w 1973 r. grupa chicagowskich organizacji społecznych pod przewodnictwem Northwest Community Organization (NCO) utworzyła National People's Action (NPA), aby rozszerzyć walkę z wycofywaniem inwestycji i dyskryminacją kredytową w dzielnicach w całym kraju. Organizacja ta, kierowana przez chicagowską gospodynię domową Gale Cincottę w profesjonalnego organizatora społecznego Shela Trappa, skupiła się na Federalnej Radzie Bankowości Hipotecznej (FHLBB), organie zarządzającym federalnymi kasami oszczędnościowo-kredytowymi (S&L), które w tamtym czasie posiadały większość kredytów hipotecznych w kraju. NPA podjęła wysiłki zmierzające do utworzenia krajowej koalicji miejskich organizacji społecznych w celu uchwalenia krajowego rozporządzenia lub ustawy nakładającej na banki obowiązek ujawniania swoich wzorców kredytowychHallahan, Kirk (1992). "The mortgage redlining controversy, 1972-75" (PDF). Proceedings of the Annual Meeting of the Association for Education in Journalism and Mass Communication (75th, Montreal, Quebec, Canada, August 5–8, 1992). OCLC 31165884. Archived from the original (PDF) on August 9, 2013..