Karl Stankewitz (ur. 1 maja 1875 w Kłajpedzie, zm. 1 października 1969 w St. Ottilien) – pruski prawnik i sędzia, w latach 1920–1933 starosta (landrat) powiatu braniewskiego.
Życiorys mały|Landratura w Braniewie w czasach starosty Stankewitza mały|Karl Stankewitz (pierwszy z lewej), podczas uroczystości otwarcia nowego gmachu seminarium duchownego w Braniewie, 23 sierpnia 1932 roku Urodził się w rodzinie urzędnika pocztowego Bernharda. Miał siedmioro rodzeństwa, dwóch starszych braci, Paul (1866–1938) oraz Bernhard (1872–1940), zostało księżmi katolickimi. Gdy był dzieckiem, rodzina przeprowadziła się do Braniewa w Prusach Wschodnich. Tam uczęszczał do szkół, kończąc, tak jak wcześniej jego starsi bracia, założone w 1565 przez biskupa Hozjusza miejscowe gimnazjum, w którym wiosną 1895 uzyskał świadectwo dojrzałościGeorg Lühr Die Abiturienten des Braunsberger Gymnasiums von 1860 bis 1916 : mit Unterstützung des Historischen Vereins für Ermland, Braniewo 1916 , s. 41, 49, 50.
Chociaż na maturze zadeklarował, tak jak jego dwaj bracia, podjęcie studiów teologicznychJahres-Bericht über das Königliche Gymnasium zu Braunsberg. Ostern 1895, s. 32, to ostatecznie wybrał prawo na Uniwersytecie w Innsbrucku w Austrii, a potem na Uniwersytecie w Berlinie. W 1900 roku rozpoczął karierę prawniczą jako referendarz, w 1907 roku został asesorem w sądzie. Od 1912 roku pełnił funkcję sędziego sądu okręgowego w Darkehmen (po wojnie Oziorsk w obwodzie królewieckim). Jako oficer rezerwy brał udział w I wojnie światowej, służył w gwardyjskim pułku artylerii (Garde-Fußartillerie-Regiment), dochodząc do stopnia majora. Był odznaczony Krzyżem Żelaznym II i I klasyBraunsberg. Landrat a. D. Karl Stankewitz 90 Jahre [w: Das Ostpreußenblatt, Jahrgang 16 / Folge 16, Hamburg, 17 kwietnia 1965, s. 14]. Po wojnie pracował w sądzie w Olsztynie. W roku 1920 objął funkcję starosty (landrata) powiatu braniewskiego i sprawował ją przez następne 13 lat. Otrzymał mieszkanie służbowe w nowym budynku starostwa (na zdjęciu) przy Bahnhofstraße 51 (współcześnie ul. Kościuszki)Adreßbuch des Kreises Braunsberg, Ausgabe 1930, s. 66, 83, 146.
Położył duże zasługi na rzecz regionu, pod jego rządami, i dzięki jego wsparciu jako przewodniczącego komisji powiatowej, sfinansowano budowę Okręgowej Elektrowni w Braniewie (Überlandzentrale des Kreises Braunsberg), mimo trudnych czasów powojennych i szalejącej w Republice Weimarskiej hiperinflacjiChronik der Stadt Mehlsack. Zusammengestellt aus Berichten Mehlsacker Bürger, Leer 1955, s. 54–57. Powiat braniewski został zelektryfikowany jako pierwszy w całej prowincji Prusy Wschodnie, a Okręgowa Elektrownia w Braniewie oferowała przy tym najniższe ceny, gdyż prąd pozyskiwano z położonych na terenie powiatu nowych elektrowni wodnych w Pierzchałach oraz w Braniewie. Ponadto zreformował Powiatową Kasę Oszczędnościową (Kreissparkasse). Powiat zawdzięcza mu również powstanie dużej, nowoczesnej kliniki ortopedyczna we Fromborku, o lokalizację której u siebie zabiegały władze wielu powiatów. Dużo uwagi poświęcał wspieraniu działalności charytatywnych. Dbał również o rozbudowę sieci dróg w powiecie braniewskim. Odrzucił też mianowanie na dużo intratniejsze stanowisko dyrektora rządowego () w KrólewcuLandrat Stankewitz achtzig Jahre alt [w: Das Ostpreußenblatt, 7 maja 1955, s. 18].
Karl Stankewitz był członkiem katolickiej partii Centrum. W latach 1921–1925 oraz 1927–1933 sprawował mandat posła sejmiku prowincjonalnego (niem. Provinziallandtag) prowincji Prusy Wschodnie z okręgu BraniewoNorbert Korfmacher Vorläufiges Mitgliederverzeichnis des ostpreußischen Provinziallandtages 1919 bis 1933, 2012, s. 56.
W czerwcu 1933, po nastaniu rządów narodowych socjalistów, został, tak jak wielu innych starostów niewygodnych nowym władzom, zdymisjonowany ze stanowiska i przeniesiony w stan spoczynkuWir gratulieren... Geburtstage [w: Das Ostpreußenblatt – Jahrgang 1/Folge 2, 20.04.1950, s. 75]. Ponieważ groziły mu procesy ze strony nowej nazistowskiej władzy, biskup Kaller zapewnił mu przez 2 lata schronienie w swojej kurii kapituły katedralnej we Fromborku, nim udało mu się w 1935 otworzyć kancelarię adwokacką w KrólewcuErnst Bahr, Gerd Brausch, Altpreußische Biographie. Herausgegeben im Auftrag der Historischen Kommission für ost- und westpreußische Landesforschung. Band IV, 1. Lieferung. Ergänzungen zu Band I bis III. N . G. Elwert Verlag, Marburg 1984, s. 1156.
W lutym 1945 w obliczu nadciągającego frontu Armii Czerwonej opuścił wraz z rodziną Prusy Wschodnie. Przez 2 lata przebywał w obozie internowania w pobliżu miasta Aarhus w Danii, w którym powierzono mu funkcję sędziego dla internowanych. W 1947 znalazł azyl w klasztorze benedyktynów Sankt Ottilien w bawarskiej gminie Eresing. W latach 1947–1952 sprawował w Monachium urząd przewodniczącego Izby Odwoławczej w procesach denazyfikacyjnych. Przez wiele lat był radnym powiatu Landsberg am Lech jako reprezentant Związku Wypędzonych.
Zmarł 1 października 1969 w St. Ottilien, w wieku 94 latDas Ostpreußenblatt vom 6. Dezember 1969, S. 14..
Był żonaty z Hedwig, z domu Poschmann. Mieli dzieci.
Przypisy
Kategoria:Politycy Niemieckiej Partii Centrum Kategoria:Niemieccy adwokaci Kategoria:Absolwenci gimnazjum w Braniewie Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Europie 1933–1945 Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1969 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kłajpedzie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Starostowie powiatu braniewskiego (1818–1945)