alt=Hipolit Rożnowski|mały|Hipolit Rożnowski
Hipolit Rożnowski ps. „Cichy”, „Hipek” (ur. 1932, zm. 30 października 1952 w Białymstoku) – polski działacz antykomunistyczny, uczestnik powojennego podziemia niepodległościowego, założyciel i dowódca młodzieżowej organizacji konspiracyjnej działającej na terenie północno-wschodniej Polski.
Życiorys Hipolit Rożnowski urodził się w 1932 roku. W okresie stalinizmu zaangażował się w działalność konspiracyjną przeciwko komunistom w Polskiej Organizacji Podziemnej (POP), działającej głównie na terenie Białegostoku oraz okolic Wysokiego Mazowieckiego. Organizacja skupiała młodzież szkolną i młodych dorosłych. Jej działalność obejmowała kolportaż ulotek o treści antykomunistycznej, gromadzenie broni oraz przygotowania do ewentualnej walki z aparatem władzy. W dokumentach aparatu bezpieczeństwa (UB) grupa określana była jako „banda Hipolita Rożnowskiego”.
Aresztowanie i proces W 1952 roku Hipolit Rożnowski został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa. Po przeprowadzonym śledztwie został skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Białymstoku na karę śmierci, a wyrok zatwierdził Najwyższy Sąd Wojskowy. Egzekucję wykonano 30 października 1952 roku w więzieniu w Białymstoku. Rodzina nie została poinformowana o miejscu pochówku; przypuszcza się, że ciało zostało pochowane potajemnie na terenie przywięziennym.
Rehabilitacja 31 stycznia 2003 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku unieważnił wyrok śmierci wobec Hipolita Rożnowskiego, uznając go za wydany z rażącym naruszeniem prawa.
Upamiętnienie Postać Hipolita Rożnowskiego pojawia się w opracowaniach Instytutu Pamięci Narodowej jako przykład młodzieżowego oporu wobec władzy komunistycznej w Polsce.
W 2016 roku na łamach „Tygodnika Powszechnego” ukazał się artykuł pt. Drogą Polski Walczącej, poświęcony powojennej konspiracji niepodległościowej.
W tomiku poetyckim Rozmowy z Przyjaciółmi i nie tylko autorstwa Janusza Jaworowskiego zamieszczono wiersz dedykowany pamięci Hipolita Rożnowskiego w dziesiątą rocznicę jego egzekucji. Autor, będący jednym z podkomendnych Rożnowskiego, kończy utwór słowami: „Ty umarłeś nam w sercach wyły psy”.
Przypisy
Kategoria:Członkowie podziemnych antykomunistycznych organizacji młodzieżowych w Polsce (1944–1956) Kategoria:Dowódcy oddziałów podziemia antykomunistycznego (1944–1956)