Jerachmiel Widawski (ur. w maju 1913 w Sieradzu, zm. w kwietniu 1986 w Antwerpii) – polski Żyd, jeden z 7 znanych uciekinierów z obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem.
Życiorys Urodził się w maju 1913 roku w Sieradzu, syn Joszui i Chai Widawskich. Jego ojciec pracował w branży alkoholowej. Jego rodzina i narzeczona zostali zamordowani w obozie zagłady w Chełmnie nad Nerem.
Nieznane są dokładne okoliczności jego pobytu w obozie zagłady w Chełmnie i ucieczki z niego, prawdopodobnie trafił do obozu podczas likwidacji getta w Sieradzu w sierpniu 1942 roku. W tym samym czasie do obozu trafił prawdopodobnie Icchak Justman, który uciekł z obozu wraz z nim. Widawski i Justman spędzili w obozie najprawdopodobniej tydzień, byli wówczas przydzieleni do pracy jako grabarze w tzw. Waldkommando na terenie lasu rzuchowskiego. Według relacji Widawskiego decyzję o ucieczce podjęli podczas powrotu z lasu do pałacu w Chełmnie i tej samej nocy uciekli. 4 dni później przedostali się do Piotrkowa Trybunalskiego, gdzie spędzili kilka dni, początkowo w domu rabina , a następnie w innych miejscach. Podczas pobytu w Piotrkowie Trybunalskim Lau spisał relację Widawskiego, w jego domu wysłuchali jej także działacze piotrkowskiej społeczności żydowskiej.
Według relacji syna rabina Laua, Widawski i Justman otrzymali od piotrkowskich Żydów mundury polskich kolejarzy, a następnie, około 13 lub 14 września, opuścili miasto, prawdopodobnie rozdzielając się. Widawski został po drodze zatrzymany przez Niemców i umieszczony w transporcie do Auschwitz-Birkenau, podczas transportu wyskoczył jednak z pociągu. Według relacji miał spędzić trzy dni leżąc na torach, został jednak uratowany przez partyzantów, a następnie przedostał się do Żyliny na Słowacji, gdzie ukrył się w „bunkrze” Meira Grünfelda. W Żylinie doczekał zajęcia miasta przez Armię Czerwoną, 30 kwietnia 1945 roku.
W 1947 roku zamieszkał w Berlinie, gdzie w 1948 roku wziął ślub z pochodzącą z Oświęcimia Malką Tauber. Para miała czwórkę dzieci. Prowadził w Berlinie gorzelnię i fabrykę pończoch, które sprzedał w 1953 roku i wraz z rodziną przeniósł się do Antwerpii. W Antwerpii zajmował się diamentami przemysłowymi, był człowiekiem zamożnym. W 1955 roku ponownie spotkał się z Icchakiem Justmanem. W latach 50. i 60. XX wieku angażował się w sprowadzanie do Belgii żydowskich dzieci, które przeżyły Zagładę Żydów u polskich rodzin. Zmarł w kwietniu 1986 roku na zawał serca.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Więźniowie i ofiary obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem Kategoria:Żydowscy przedsiębiorcy Kategoria:Polscy przedsiębiorcy alkoholowi Kategoria:Belgijscy przedsiębiorcy Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Ludzie urodzeni w Sieradzu Kategoria:Ludzie związani z Berlinem Kategoria:Ludzie związani z Antwerpią Kategoria:Ludzie związani z Piotrkowem Trybunalskim Kategoria:Ludzie związani z Żyliną Kategoria:Mieszkańcy gett żydowskich w Kraju Warty Kategoria:Polscy Żydzi ocalali z Zagłady Kategoria:Belgijscy Żydzi ocalali z Zagłady