Pseudalsophis occidentalis – gatunek węża z rodziny połozowatych (Colubridae). Występuje w Ameryce Południowej, endemicznie na Galapagos. Prowadzi dzienny lądowy tryb życia, zamieszkuje przybrzeżne skały wulkaniczne, suche zarośla, łąki i okresowo suche lasy, oraz obszary lekko zurbanizowane.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1912 roku amerykański herpetolog John Van Denburgh na łamach „Proceedings of the California Academy of Sciences”. Autor nadał wężowi nazwę Dromicus occidentalis. Jako miejsce typowe podał Narborough Island, Galapagos Archipelago obecnie Fernandina w Ekwadorze. Holotyp CAS 11488 to samica o długości 1142 mm odłowiona przez J.R. Slevina 18 kwietnia 1906 r.
Etymologia Pseudalsophis: pseudos „fałszywy”; rodzaj Alsophis . occidentalis: łac. „zachodni”.
Morfologia Jest to średniej wielkości wąż o głowie niewiele szerszej od szyi. Można go rozpoznać po jasnym szarobrązowym grzbiecie z szeregiem ciemnych plamek grzbietowo-bocznych lub całkowicie czarnym pasem na środku grzbietu, któremu towarzyszą jasne paski grzbietowo-boczne. Na karku zazwyczaj występuje para jasnokremowych plam.
Pseudalsophis occidentalis jest podobny do Pseudalsophis darwini, z którym wspólnie występuje na trzech wyspach.
Wymiary: +SamiecSamicaDługość całkowita (mm) 1285 1230Długość SVL (mm) – 968Łuski grzbietowe (rzędy) 19–19–17 19–19–17Tarczki brzuszne 228–246 237–250Tarczki podogonowe 98–116 88–109
Występowanie Pseudalsophis occidentalis znany jest tylko z wysp Fernandina i Isabela oraz dwóch niewielkich niezamieszkałych wysepek w ich pobliżu – Tortuga i Cowley.
Ekologia i zachowanie Pseudalsophis occidentalis zamieszkuje przybrzeżne obszary skał wulkanicznych, suche zarośla, łąki i sezonowo suche lasy. Występuje także w zaroślach, na polach uprawnych oraz w pobliżu siedzib ludzkich. Żeruje w ciągu dnia z wyłączeniem najbardziej gorących jego godzin, aktywnie na ziemi, skałach lub w trawach. Pseudalsophis occidentalis jest wężem lekko jadowitym, co oznacza, że jego ukąszenie nie jest niebezpieczne dla ludzi. Dieta tego gatunku obejmuje gady Microlophus albemarlensis, , legwan morski (Amblyrhynchus cristatus) i legwan galapagoski (Conolophus subcristatus), a także niewielkie ptaki, ich jaja, gryzonie, ryby i owady.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN Pseudalsophis occidentalis jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, ). Liczebność populacji nie jest określona, a jej trend uznawany jest za stabilny. Gatunek ten określany jest jako pospolity na wyspie Fernandina, a często spotykany na wyspach Isabela i Tortuga.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Połozowate Kategoria:Gady Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1912 roku Kategoria:Fauna endemiczna Galapagos