Klasztor w Sießen (niem. Kloster Sießen) – rzymskokatolicki klasztor żeński, pierwotnie sióstr dominikanek, a od 1860 – franciszkanek, znajdujący się w granicach niemieckiego miasta Bad Saulgau, w dzielnicy Sießen.
Historia W 1251 roku Steinmar von Strahlegg podarował dom w Saulgau grupie zakonnic. Siostrami, żyjącymi wg reguły św. Augustyna, opiekowali się dominikanie z Konstancji. W 1259 roku von Strahlegg przekazał zakonowi swój majątek na wschód od miasta, a 14 maja 1260 osiedliło się w nim 6 zakonnic.
W 1674 roku skrzydło klasztorne zostało zniszczone w pożarze, odbudowano je w latach 1683–1685, a kościół klasztorny przebudowano w stylu barokowym. Klasztor został ponownie zniszczony podczas wojny palatynackiej w 1688 roku i podczas wojny o sukcesję hiszpańską w 1703 i 1704 roku. W latach 1716–1722 roku wzniesiono nowe zabudowania klasztorne projektu . Nowy kościół powstał w latach 1726–1729 wg projektu Dominikusa Zimmermanna, a autorem fresków jest jego brat, Johann Baptist Zimmermann.
Klasztor zlikwidowano w 1803 roku, podczas okupacji napoleońskiej. Kompleks stał się własnością rodu Thurn und Taxis. Ostatnie dominikanki opuściły klasztor w 1826 roku. W 1860 roku do Sießen przeniosły się z siostry franciszkanki. W 1902 roku do klasztoru od zachodu dobudowano budynek szkoły, a w latach 1926–1927 wzniesiono nowe zabudowania w północnej części kompleksu wg projektu .
Galeria
Przypisy
Kategoria:Bad Saulgau Kategoria:Obiekty sakralne w Badenii-Wirtembergii Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Dawne klasztory i konwenty dominikańskie w Niemczech Kategoria:Franciszkanki Kategoria:Architektura barokowa w Niemczech