Albert Plate (ur. 31 grudnia 1903 w , zm. 4 października 1944 we Vratarnicy) – niemiecki policjant, zbrodniarz nazistowski, SS-Sturmscharführer, zastępca komendanta obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem w latach 1942–1943.

Życiorys Urodził się w , obecnie części Wilhelmshaven. Pochodził z rodziny wielodzietnej, jego ojcem był cieśla okrętowy Johann Plate, a matką Anna Dreyer. Uczęszczał do szkół powszechnych w Hamburgu i Oldenburgu. W 1915 roku zgłosił się ochotniczo do pracy na roli i pracował w Borbeck (obecnie dzielnica Essen).

Na przełomie 1919 i 1920 roku uczęszczał do szkoły rolniczej w Oldenburgu, bez powodzenia próbował podjąć pracę jako rolnik. Od grudnia 1923 do listopada 1925 roku przebywał w Pernambuco w Brazylii, gdzie bez powodzenia prowadził gospodarstwo rolne. Od 1 lutego 1926 roku służył w Schutzpolizei w Oldenburgu. 6 marca 1930 roku wziął ślub z Tiną Siebje, wychowywali wspólnie córkę z poprzedniego małżeństwa żony. Jego córka podczas II wojny światowej pracowała jako stenografka w Staatspolizei w Łodzi.

Od 1 maja 1933 był członkiem NSDAP, otrzymał numer 2867578. 1 lutego 1934 roku został awansowany do stopnia Oberwachtmeistera, a 1 września 1935 roku do stopnia Revieroberwachtmeistera Schutzpolizei. 1 lutego 1938 roku w stopniu Kriminaloberassistenta został przeniesiony do służby w Gestapo w Akwizgranie. Uczęszczał do szkoły policji w Charlottenburgu, po czym 1 grudnia 1938 roku został awansowany do stopnia Kriminaloberassistenta.

Podczas inwazji III Rzeszy na Polskę został przydzielony do Einsatzgruppe III, które następnie zostało włączone w skład Staatspolizei w Łodzi. W 1941 roku zgłosił się do służby w Afryce, ukończył kurs przygotujący do służby w koloniach w szkole policji w Charlottenburgu. 1 czerwca 1941 roku został awansowany do stopnia Kriminal-Sekretär. W styczniu 1942 roku został przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Zasługi Wojennej II klasy z mieczami.

Pod koniec 1941 roku Herbert Lange zrekrutował go do służby w Sonderkomanndo Lange, prawdopodobnie poznał go podczas służby w Akwizgranie. Na początku 1942 roku zastąpił Herberta Otto na stanowisku zastępcy komendanta obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem Hansa Bothmanna. Był odpowiedzialny za nadzór nad działalnością obozu zarówno na terenie majątku w Chełmnie, jak i w lesie rzuchowskim. Osobiście uczestniczył w mordowaniu Żydów w obozie i podczas transportów, był także jedną z osób odpowiedzialnych za wygłoszenie powitalnej przemowy do Żydów przywożonych do obozu. Rozstrzeliwał także Żydów przydzielonych do komand w obozie, którzy byli niezdolni do dalszej pracy. 1 października 1942 roku otrzymał stopień Kriminal-Obersekretär

Po likwidacji obozu w kwietniu 1943 roku wraz z innymi członkami załogi został przydzielony do służby w żandarmerii polowej w 7 Ochotniczej Dywizji Górskiej SS „Prinz Eugen”. Brał udział w walkach na terenie Jugosławii. 4 października 1944 roku został ciężko ranny podczas próby wysadzenia mostu nad rzeką Timok we Vratarnicy, następnie popełnił samobójstwo.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Ordnungspolizei Kategoria:Członkowie SS Kategoria:Niemieccy samobójcy Kategoria:Personel obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Ofiary II wojny światowej Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Funkcjonariusze Gestapo Kategoria:Ludzie związani z Oldenburgiem Kategoria:Ludzie związani z Hamburgiem Kategoria:Ludzie związani z Łodzią Kategoria:Członkowie Einsatzgruppen w kampanii wrześniowej Kategoria:Ludzie związani z Akwizgranem Kategoria:Ludzie związani z Essen Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilhelmshaven Kategoria:Niemieccy rolnicy Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1944