Pod koniec 1941 roku Herbert Lange zrekrutował go do służby w Sonderkomanndo Lange, prawdopodobnie poznał go podczas służby w Akwizgranie. Na początku 1942 roku zastąpił Herberta Otto na stanowisku zastępcy komendanta obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem Hansa Bothmanna. Był odpowiedzialny za nadzór nad działalnością obozu zarówno na terenie majątku w Chełmnie, jak i w lesie rzuchowskim. Osobiście uczestniczył w mordowaniu Żydów w obozie i podczas transportów, był także jedną z osób odpowiedzialnych za wygłoszenie powitalnej przemowy do Żydów przywożonych do obozu. Rozstrzeliwał także Żydów przydzielonych do komand w obozie, którzy byli niezdolni do dalszej pracy. 1 października 1942 roku otrzymał stopień Kriminal-Obersekretär

Po likwidacji obozu w kwietniu 1943 roku wraz z innymi członkami załogi został przydzielony do służby w żandarmerii polowej w 7 Ochotniczej Dywizji Górskiej SS „Prinz Eugen”. Brał udział w walkach na terenie Jugosławii. 4 października 1944 roku został ciężko ranny podczas próby wysadzenia mostu nad rzeką Timok we Vratarnicy, następnie popełnił samobójstwo.

Przypisy

Bibliografia