Torva TA-1 – brytyjski jednomiejscowy szybowiec klasy standard, pierwszy zachodni szybowiec, którego wymiary zostały obliczone i zaprojektowane przy użyciu komputera.
Historia Prace nad szybowcem Torva TA-1 zakończono w 1971 roku. Projekt był przełomowy pod względem metody projektowania – kształt kadłuba został w całości obliczony przy użyciu komputera, co stanowiło nowość w przemyśle szybowcowym. Obliczenia wykonano w ośrodku obliczeniowym w Cambridge, gdzie wykorzystano komputer „Titan”. Na podstawie założonego obrysu obliczono i wykreślono komplet przekrojów kadłuba, co umożliwiło precyzyjne wykonanie form do laminowania. Szybowiec zaprojektowano jako konstrukcję jednomiejscową, przeznaczoną zarówno do szkolenia, jak i do lotów sportowych. Opracowano dwie wersje: treningową oraz sportową, różniące się konstrukcją skrzydeł oraz konfiguracją podwozia. Torva TA-1 był jednym z pierwszych przykładów zastosowania metod komputerowych w projektowaniu lekkich statków powietrznych w Europie Zachodniej.
Konstrukcja Wolnonośny średniopłat, kadłub o konstrukcji skorupowej z laminatu szklanego, o długości 7,11 m i wysokości 1,52 m. W jego przedniej, podwyższonej części znajdowała się kabina pilota, zamykana jednoczęściową osłoną z pleksi. Charakterystyczną cechą kadłuba były lokalne przewężenia w rejonie nasady skrzydeł, wynikające z optymalizacji aerodynamicznej. Skrzydło dwudzielne ze zmodyfikowanym profilem Wortmanna o rozpiętości 15 m. W wersji sportowej skrzydła otrzymały klapy, natomiast uproszczona wersja treningowa wyposażona była jedynie w płytowe hamulce aerodynamiczne typu Schempp-Hirth. Lotki i klapy były rozmieszczono klasycznie na krawędzi spływu. Usterzenie wolnonośne złożone ze statecznika pionowego o ujemnym skosie krawędzi natarcia oraz trapezowego, płytowego statecznika poziomego. Podwozie w wersji treningowej było stałe i składało się z przedniego koła z niewielką owiewką oraz kółka ogonowego. W wersji sportowej przednie koło było całkowicie chowane do kadłuba, natomiast tylne kółko zastąpiono płozą. Masa własna szybowca wynosiła 245 kg, natomiast masa całkowita 360 kg. Doskonałość w wersji sportowej wynosiła 36 przy prędkości 82 km/h. Minimalne opadanie osiągało 0,56 m/s przy prędkości 64 km/h, a prędkość dopuszczalna określona była na 217 km/h.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brytyjskie szybowce