Konstrukcja Wolnonośny średniopłat, kadłub o konstrukcji skorupowej z laminatu szklanego, o długości 7,11 m i wysokości 1,52 m. W jego przedniej, podwyższonej części znajdowała się kabina pilota, zamykana jednoczęściową osłoną z pleksi. Charakterystyczną cechą kadłuba były lokalne przewężenia w rejonie nasady skrzydeł, wynikające z optymalizacji aerodynamicznej. Skrzydło dwudzielne ze zmodyfikowanym profilem Wortmanna o rozpiętości 15 m. W wersji sportowej skrzydła otrzymały klapy, natomiast uproszczona wersja treningowa wyposażona była jedynie w płytowe hamulce aerodynamiczne typu Schempp-Hirth. Lotki i klapy były rozmieszczono klasycznie na krawędzi spływu. Usterzenie wolnonośne złożone ze statecznika pionowego o ujemnym skosie krawędzi natarcia oraz trapezowego, płytowego statecznika poziomego. Podwozie w wersji treningowej było stałe i składało się z przedniego koła z niewielką owiewką oraz kółka ogonowego. W wersji sportowej przednie koło było całkowicie chowane do kadłuba, natomiast tylne kółko zastąpiono płozą. Masa własna szybowca wynosiła 245 kg, natomiast masa całkowita 360 kg. Doskonałość w wersji sportowej wynosiła 36 przy prędkości 82 km/h. Minimalne opadanie osiągało 0,56 m/s przy prędkości 64 km/h, a prędkość dopuszczalna określona była na 217 km/h.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brytyjskie szybowce