Jan Rafalski (ur. 21 września 1890 w Nieszkowicach Małych, zm. po 6 lipca 1938) – polski kolejarz, porucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 21 września 1890 we wsi Nieszkowice Małe, w ówczesnym powiecie bocheńskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Michała i Agnieszki z Dudów. W rodzinnej wsi ukończył cztery klasy szkoły ludowej. W 1907 wyjechał do Niemiec, gdzie pracował jako robotnik fabryczny.

15 listopada 1911 został wcielony do cesarskiej i królewskiej armii. Służbę odbywał w 13 galicyjskim pułku piechoty. W latach 1914–1918 walczył na frontach I wojny światowej, awansując na feldfebla. 3 listopada 1918 dostał się do włoskiej niewoli. 15 grudnia 1918 wstąpił do Armii Polskiej we Włoszech i przydzielony do pułku piechoty im. Giuseppe Garibaldiego. 27 marca 1919 wstąpił do Armii Polskiej we Francji, z którą w następnym miesiącu przybył do kraju i walczył na wojnie z Ukrainą.

W czasie wojny z bolszewikami walczył jako podporucznik i dowódca 6 kompanii 65 pułku piechoty. Wyróżnił się 24 września 1920 w bitwie pod Horodcem. Od 3 grudnia 1920 do 8 lutego 1921 przebywał na kursie w Rembertwie, po czym wrócił do pułku. 15 stycznia 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 65 pp. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 5876. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Bochnia i posiadał przydział do 16 pułku piechoty w Tarnowie.

21 sierpnia 1922 został zatrudniony w Polskich Kolejach Państwowych jako robotnik sezonowy, a od 1 maja 1925 pracownik „stałodzienny”. W latach 30. XX w. był zatudniony w Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Krakowie na stanowisku kontrolera plomb stacji kolejowej Kraków Płaszów, Był tam członkiem Kolejowego Przysposobienia Wojskowego. W 1938 mieszkał w Gorzkowie.

Był żonaty, miał córkę Janinę (ur. 14 kwietnia 1924).

Prawdopodobnie Jan został pochowany razem z żoną Józefą i córką, zamężną z Janem Grzybem na cmentarzu komunalnym w Bochni przy ul. Orackiej.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2221 – 19 lutego 1922

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Przysposobienia Wojskowego Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 16 Pułku Piechoty Ziemi Tarnowskiej Kategoria:Oficerowie 65 Starogardzkiego Pułku Piechoty Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy pracownicy kolejowi Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Żołnierze Armii Polskiej we Francji 1917–1919 Kategoria:Żołnierze Armii Polskiej we Włoszech 1918–1919 Kategoria:Nieznana data śmierci