mały|Stacja paliw „Limanowa” – Warszawa plac Unii Lubelskiej mały|Limanowa Rafineria nafty przed 1927 r.
Rafineria w Limanowej – nieistniejąca już rafineria ropy naftowej w Sowlinach (obecnie północna dzielnica Limanowej) w województwie małopolskim.
Historia Budowę rafinerii zaczęto w 1907 roku, a została uruchomiona w październiku 1909 r. Zamknięcie nastąpiło w 1934 roku, po II wojnie światowej w 1948 roku teren rafinerii został przekazany CPN. Ropę naftową, którą przetwarzano, przywożono z Borysławia (dzisiejsza Ukraina) koleją, tą samą drogą przybywał węgiel. Rafineria w Sowlinach przerabiała ropę na benzynę, oleje, parafinę, a nawet asfalt, wytwarzano także świece. Powstawały również stacje paliw „Limanowa”.
Infrastruktura Rafineria posiadała jak na swoje czasy nowoczesne sposoby przetwórstwa ropy naftowej. W 1909 roku została przyłączona do tzw. Galicyjskiej Kolei Transwersalnej (obecnie linia kolejowa nr 104), w latach 10. XXI tory zostały rozebrane. Posiadała m.in. własną straż pożarną. Po zakończeniu produkcji, pod koniec lat 40. XX wieku wysadzono dwa kominy (z trzech istniejących), natomiast w 1997 roku został wysadzony ostatni komin. Po zamknięciu produkowano tutaj prąd dla miasta, który zasilał min. kościół czy rynek.
Właściciele Właściciele Rafinerii w Limanowej:
1906–1909 – Józef i Ignacy Marynowscy oraz Bracia Marsowie (Zygmunt i Jan) 1909 – 1934 – Silva Plana (spółka akcyjna z siedzibą w Paryżu, dzięki temu powstało Towarzystwo Naftowe „Limanowa” Spółka Naftowa z o.o.) 1934–1939 – Koncern „Małopolska” 1939–1945 – Karpathen Öl po 1945 – Skarb Państwa (potem CPN)
Przypisy
Kategoria:Historia Limanowej Kategoria:Obiekty budowlane w Limanowej