Marian Stawecki (ur. 22 grudnia 1909 w Ostrowcu Świętokrzyskim, zm. 6 czerwca 1976 w Kielcach) – polski polityk, działacz związkowy i spawacz, I sekretarz Komitetu Miejskiego PZPR w Ostrowcu Świętokrzyskim (1945–1947), prezydent Kielc i przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej (1950–1951), poseł na Sejm PRL I kadencji (1952–1953).
Życiorys Syn robotnika Mikołaja i Józefy. Z zawodu spawacz elektryk, ukończył siedem klas szkoły podstawowej w Ostrowcu Świętokrzyskim, a w 1945 Centralną Szkołę Partyjną PPR. Od piętnastego roku życia pracował jako pomocnik murarski, od 1926 do 1939 zatrudniony w Hucie Ostrowiec kolejno jako goniec, pomocnik i spawacz. W latach 1928–1929 członek Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, a w latach 1928–1929 Klasowego Związku Metalowców. Od czerwca 1943 działał w Polskiej Partii Robotniczej i Gwardii Ludowej pod pseudonimem „Rak”, potem znalazł się w szeregach Armii Ludowej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Po wyzwoleniu od 1945 do marca 1947 był I sekretarzem Komitetu Miejskiego PPR w Ostrowcu Świętokrzyskim, przeszedł następnie do pracy w montowni wagonów ostrowieckiej huty, od 1949 jako kierownik wydziału. W latach 1945–1950 radny Miejskiej Rady Narodowej w Ostrowcu Świętokrzyskim. W 1947 został także prezesem Stowarzyszenia Domu Robotniczego w Ostrowcu oraz szefem władz miejskich i członkiem władz krajowych Związku Zawodowego Metalowców. 13 lutego 1950 wybrany prezydentem Kielc, stanowisko to w czerwcu 1950 zostało przekształcone w fotel przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Kielcach, które utrzymał do 25 stycznia 1951. Następnie do lipca 1952 był wiceprzewodniczącym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach. W 1952 wybrany do Sejmu PRL II kadencji z okręgu Ostrowiec Świętokrzyski. Z zasiadania w parlamencie zrezygnował 9 września 1953, pracował następnie od 1953 do 1958 jako kierownik wydziału w zakładach metalowych w Skarżysku-Kamiennej. W 1959 ponownie został członkiem Prezydium WRN w Kielcach; w jego ramach był kierownikiem Urzędu Spraw Wewnętrznych. W 1969 przeszedł na rentę.
Był żonaty z Genowefą. 9 czerwca 1976 został pochowany na Cmentarzu Partyzanckim w Kielcach.
Odznaczenia Odznaczony Brązowym (1948) i Srebrnym (1956) Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1964), Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” (1966) oraz Odznaki „Za zasługi dla Kielecczyzny”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego Kategoria:Członkowie Prezydiów Wojewódzkich Rad Narodowych Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrowcu Świętokrzyskim Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetów Miejskich PPR Kategoria:Pochowani na cmentarzu Partyzanckim w Kielcach Kategoria:Polscy spawacze Kategoria:Polscy związkowcy Kategoria:Posłowie na Sejm PRL Kategoria:Posłowie z okręgu Ostrowiec Świętokrzyski (PRL) Kategoria:Prezydenci Kielc Kategoria:Prezydenci miast Polski Ludowej Kategoria:Radni Miejskich Rad Narodowych Kategoria:Radni Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach Kategoria:Żołnierze Armii Ludowej Kategoria:Żołnierze Gwardii Ludowej Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1976