Po wyzwoleniu od 1945 do marca 1947 był I sekretarzem Komitetu Miejskiego PPR w Ostrowcu Świętokrzyskim, przeszedł następnie do pracy w montowni wagonów ostrowieckiej huty, od 1949 jako kierownik wydziału. W latach 1945–1950 radny Miejskiej Rady Narodowej w Ostrowcu Świętokrzyskim. W 1947 został także prezesem Stowarzyszenia Domu Robotniczego w Ostrowcu oraz szefem władz miejskich i członkiem władz krajowych Związku Zawodowego Metalowców. 13 lutego 1950 wybrany prezydentem Kielc, stanowisko to w czerwcu 1950 zostało przekształcone w fotel przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Kielcach, które utrzymał do 25 stycznia 1951. Następnie do lipca 1952 był wiceprzewodniczącym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach. W 1952 wybrany do Sejmu PRL II kadencji z okręgu Ostrowiec Świętokrzyski. Z zasiadania w parlamencie zrezygnował 9 września 1953, pracował następnie od 1953 do 1958 jako kierownik wydziału w zakładach metalowych w Skarżysku-Kamiennej. W 1959 ponownie został członkiem Prezydium WRN w Kielcach;