André Jarrot (ur. 13 grudnia 1909 w Lux, zm. 21 kwietnia 2000 w Chalon-sur-Saône) – francuski polityk i samorządowiec, działacz ruchu oporu, parlamentarzysta, w latach 1974–1976 minister.
Życiorys Z wykształcenia technik elektromechanik, kształcił się w szkołach w Lux i Chalon-sur-Saône. Pracował w wyuczonym zawodzie, w drugiej połowie lat 30. otworzył warsztat samochodowy specjalizujący się w pojazdach ciężarowych. Zajmował się także działalnością jako instruktor lotnictwa. Brał udział w wyścigach motocyklowych, współpracował z Georges’em Monneretem.
Zmobilizowany we wrześniu 1939, w czerwcu 1940 dostał się do niewoli. Uciekł w tym samym miesiącu i przedostał się do Tuluzy. Zaangażował się w działalność ruchu oporu, w jego ramach zajmował się m.in. udzielaniem pomocy zestrzelonym brytyjskim pilotom i zbiegom próbującym przedostać się do Hiszpanii. W 1942 został na pewien czas aresztowany, przedostał się później do Wielkiej Brytanii. Między 1943 a 1944 kilkukrotnie zrzucany na spadochronie celem prowadzenia antyniemieckich akcji sabotażowych na terenie Francji.
Stał się bliskim współpracownikiem Charles’a de Gaulle’a, dołączył do jego partii Zgromadzenie Ludu Francuskiego. Pod koniec lat 50. należał do założycieli Unii na rzecz Nowej Republiki, wszedł w skład jej komitetu centralnego. Następnie do lat 90. zasiadał we władzach kolejnych formacji gaullistowskich: Unii Demokratów na rzecz Republiki i Zgromadzenia na rzecz Republiki. Był merem Lux (1953–1965) i Montceau-les-Mines (1965–1986), a także radnym departamentu Saona i Loara (1967–1978, 1984–1992) i radnym regionalnym w Burgundii (1985–1986).
W 1958, 1962, 1967, 1968, 1973 i 1978 był wybierany na deputowanego do Zgromadzenia Narodowego. Od 1962 do 1974 reprezentował Francję w Parlamencie Europejskim. Od maja 1974 do stycznia 1976 sprawował urząd ministra ds. jakości życia w rządzie Jacques’a Chiraca. W 1981 nie uzyskał reelekcji do Zgromadzenia Narodowego. Powrócił do tej izby w wyniku wyborów w 1986. W tym samym roku został wybrany w skład Senatu, w którym zasiadał do 1995.
Odznaczenia Wielki Oficer Legii Honorowej Krzyż Wojenny 1939–1945
Przypisy
Kategoria:Członkowie francuskiego ruchu oporu Kategoria:Francuscy ministrowie (V Republika) Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika) Kategoria:Francuscy posłowie do Parlamentu Europejskiego (przed 1979) Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Francuscy senatorowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Politycy Unii Demokratów na rzecz Republiki Kategoria:Politycy Zgromadzenia na rzecz Republiki Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 2000