Stał się bliskim współpracownikiem Charles’a de Gaulle’a, dołączył do jego partii Zgromadzenie Ludu Francuskiego. Pod koniec lat 50. należał do założycieli Unii na rzecz Nowej Republiki, wszedł w skład jej komitetu centralnego. Następnie do lat 90. zasiadał we władzach kolejnych formacji gaullistowskich: Unii Demokratów na rzecz Republiki i Zgromadzenia na rzecz Republiki. Był merem Lux (1953–1965) i Montceau-les-Mines (1965–1986), a także radnym departamentu Saona i Loara (1967–1978, 1984–1992) i radnym regionalnym w Burgundii (1985–1986).
W 1958, 1962, 1967, 1968, 1973 i 1978 był wybierany na deputowanego do Zgromadzenia Narodowego. Od 1962 do 1974 reprezentował Francję w Parlamencie Europejskim. Od maja 1974 do stycznia 1976 sprawował urząd ministra ds. jakości życia w rządzie Jacques’a Chiraca. W 1981 nie uzyskał reelekcji do Zgromadzenia Narodowego. Powrócił do tej izby w wyniku wyborów w 1986. W tym samym roku został wybrany w skład Senatu, w którym zasiadał do 1995.
Odznaczenia Wielki Oficer Legii Honorowej Krzyż Wojenny 1939–1945
Przypisy