Antoine Blanc de Saint-Bonnet (ur. 1815, zm. 1880) – francuski filozof, krytyk oświecenia i katolicki myśliciel polityczny.
Życiorys Saint-Bonnet urodził się Lyonie 28 stycznia w 1815 roku. W liceum zaczął interesować się filozofią dzięki swojemu nauczycielowi ks. Noirotowi, który zapoznał go z pismami tzw. szkoły lyońskiej. Później, dzięki staraniom ks. Gaueme, porzucił ten kierunek i zbliżył się do ortodoksyjnej nauki katolickiej.
W wieku 26 lat wydał pracę De l’Unité spirituelle ou de la société et de son but au-delà du temps (1841). W kolejnych latach zmarli jego ojciec, matka i siostra.
W międzyczasie wydał takie dzieła jak: De l’affaiblissement de la raison (1853), La Raison. Philosophie fondamentale (1866). W dziele L’Infaillibilité (1861) bronił tezy o nieomylności papieskiej jeszcze przed jej uznaniem za dogmat na soborze Watykańskim I.
Po śmieci swojej córki Saint-Bonnet zmarł 8 czerwca 1880 r, w swoim rodzinnym mieście.
Myśl Saint-Bonnet jako myśliciel konserwatywny był wrogiem rewolucji, której źródła upatrywał w reformacji (rewolucji protestanckiej) a z której zrodziły się trzy błędy myślenia ówczesnego świata: racjonalizm, liberalizm i socjalizm.
Błąd racjonalizmu objawia się w formule Cogito ergo sum, gdyż to myślenie nie jest lecz powinno być punktem wyjścia dla filozofii. Bez bytu istniejącego nie byłoby myśli, zatem myśl musi być wtórna względem istnienia. Błąd liberalizmu wynikał z błędnej definicji wolności jako robienie tego czego się chce, zamiast definiowania wolności jako stawanie się tym czym z natury powiem być człowiek. Błąd socjalizmu polegał na zakładaniu doskonałości człowieka.
Był ultramontanistą i zwolennikiem legitymizmu, obrońcą Henryka V.
Przypisy
Kategoria:Francuscy filozofowie XIX wieku Kategoria:Myśliciele polityczni Kategoria:Konserwatyści Kategoria:Francuscy filozofowie Kategoria:Urodzeni w 1815 Kategoria:Zmarli w 1880 Kategoria:Teoretycy konserwatyzmu Kategoria:Teoretycy monarchizmu Kategoria:Ultramontanie Kategoria:Kontrrewolucjoniści