Antoine Blanc de Saint-Bonnet (ur. 1815, zm. 1880) – francuski filozof, krytyk oświecenia i katolicki myśliciel polityczny.
Życiorys Saint-Bonnet urodził się Lyonie 28 stycznia w 1815 roku. W liceum zaczął interesować się filozofią dzięki swojemu nauczycielowi ks. Noirotowi, który zapoznał go z pismami tzw. szkoły lyońskiej. Później, dzięki staraniom ks. Gaueme, porzucił ten kierunek i zbliżył się do ortodoksyjnej nauki katolickiej.
W wieku 26 lat wydał pracę De l’Unité spirituelle ou de la société et de son but au-delà du temps (1841). W kolejnych latach zmarli jego ojciec, matka i siostra.
W międzyczasie wydał takie dzieła jak: De l’affaiblissement de la raison (1853), La Raison. Philosophie fondamentale (1866). W dziele L’Infaillibilité (1861) bronił tezy o nieomylności papieskiej jeszcze przed jej uznaniem za dogmat na soborze Watykańskim I.
Po śmieci swojej córki Saint-Bonnet zmarł 8 czerwca 1880 r, w swoim rodzinnym mieście.
Myśl Saint-Bonnet jako myśliciel konserwatywny był wrogiem rewolucji, której źródła upatrywał w reformacji (rewolucji protestanckiej) a z której zrodziły się trzy błędy myślenia ówczesnego świata: racjonalizm, liberalizm i socjalizm.