Maria Ignacja Isacchi (właśc. Angela Caterina Isacchi; ur. 8 maja 1857 w Stezzano, zm. 19 sierpnia 1934 w Seriate) – włoska zakonnica, założycielka i pierwsza przełożona generalna Instytutu Sióstr Urszulanek Najświętszego Serca Jezusowego, czcigodna służebnica Boża Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodziła się jako dziesiąte z jedenaściorga dzieci Giovanniego Isacchiego i Olivii Sigoli. Jej brat, Don Luigi, pełnił funkcję przewodnika duchowego w seminarium w Bergamo i był spowiednikiem późniejszego papieża Jana XXIII.
W 1874 roku rozpoczęła naukę w Vercurago w kolegium prowadzonym przez Siostry z Somasca. Pod wpływem duchowości św. Hieronima Emilianiego odkryła powołanie zakonne i 21 listopada 1879 wstąpiła do Instytutu Sióstr Urszulanek z Somasca. 4 grudnia 1880 przyjęła habit oraz imię zakonne Maria Ignacja, a rok później, 15 grudnia 1881, złożyła profesję zakonną. W tym okresie uzyskała również dyplom nauczycielki szkoły podstawowej.
W latach 1883–1885 pracowała jako nauczycielka, a następnie dyrektorka w Kolegium Cittadini w Ponte San Pietro. 14 października 1889 biskup Bergamo, Gaetano Camillo Guindani, mianował ją wikariuszką generalną instytutu oraz mistrzynią nowicjuszek.
Przełomowym momentem w jej życiu był rok 1892, kiedy na prośbę o otwarcie placówki oświatowej w Gazzuolo, wyjechała tam z grupą siedmiu sióstr. Ze względu na trudności administracyjne i wymóg autonomii nowej fundacji, 5 września 1893 wspólnota ta oddzieliła się od macierzystego instytutu. 15 grudnia 1893 roku biskup Geremia Bonomelli zatwierdził nowe zgromadzenie pod nazwą Instytut Sióstr Urszulanek Najświętszego Serca Jezusowego. Maria Ignacja została wybrana Przełożoną Generalną, współpracując blisko z Matką Marią Margheritą Lussaną.
W latach 1915–1916 zgromadzenie przeszło kryzys związany z podważaniem jego statusu kanonicznego. Dzięki interwencji u papieża Benedykta XV, udało się utrzymać niezależność instytutu. 1 lutego 1917 dom macierzysty przeniesiono do miejscowości Asola w diecezji Mantua. Ze względu na pogarszający się stan zdrowia, 2 października 1924 Maria Ignacja zrezygnowała z funkcji przełożonej, zostając dożywotnią przełożoną honorową (ad honorem).
Zmarła 19 sierpnia 1934 roku w opinii świętości. Jej ciało spoczywa w kaplicy domu macierzystego sióstr Urszulanek w Asoli.
Proces beatyfikacyjny Proces beatyfikacyjny na szczeblu diecezjalnym prowadzony był w diecezji Mantua. 17 grudnia 2022 roku papież Franciszek podpisał dekret o heroiczności jej cnót, co formalnie nadało jej tytuł czcigodnej służebnicy Bożej.
22 stycznia 2026 roku papież zatwierdził dekret dotyczący cudu przypisywanego jej wstawiennictwu. Cud ten dotyczył nagłego i trwałego uzdrowienia siostry Marii Assunty Zappelli w 1950 roku, która cierpiała na gruźlicze zapalenie jelit. Uznanie cudu przez Stolicę Apostolską otwiera drogę do jej rychłej beatyfikacji.
Zobacz też Kult świętych Wstawiennictwo świętych
Przypisy
Kategoria:Włoscy czcigodni słudzy Boży Kościoła katolickiego Kategoria:Założyciele zakonów katolickich Kategoria:Włoskie zakonnice Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Urodzeni w 1857