Park Narodowy Rzeki Ugalla, spotykana też nazwa Park Narodowy Ugalla – park narodowy położony w zachodnio-środkowej części Tanzanii, obejmujący dorzecze rzeki . Obszar ten został objęty ochroną jako park narodowy w 2019 roku. Zajmuje powierzchnię nieco mniejszą niż 5000 km², co czyni go jednym z większych parków w kraju.

Park charakteryzuje się dużą dzikością i niewielką ingerencją człowieka, a ze względu na oddalenie od głównych ośrodków turystycznych należy do najmniej uczęszczanych obszarów chronionych Tanzanii.

Położenie i krajobraz Centralnym elementem parku jest rzeka Ugalla — szeroka, wolno płynąca rzeka o licznych zakolach, starorzeczach, piaszczystych łachach oraz rozległych terenach podmokłych. Jej meandrujący bieg tworzy mozaikę siedlisk wodnych i lądowych, stanowiących podstawę funkcjonowania lokalnego ekosystemu.

Krajobraz parku obejmuje również płytkie doliny, łagodne wzgórza oraz rozległe, otwarte przestrzenie, które nadają temu obszarowi wyjątkowe walory widokowe.

Flora Na terenie parku dominują dwa główne typy roślinności. Największą powierzchnię zajmują lasy typu miombo, występujące zarówno na terenach równinnych, jak i na wzniesieniach. Drugą istotną formacją są zalewowe sawanny i trawiaste równiny związane z systemem rzecznym Ugalli, zaliczane do strefy roślinności zambeskiej.

Zróżnicowanie siedlisk sprzyja wysokiej produktywności biologicznej, zwłaszcza w porze suchej, gdy tereny nadrzeczne stają się kluczowym źródłem wody i pożywienia.

Fauna Park Narodowy Ugalla jest ostoją licznych populacji dużych ssaków afrykańskich. Występują tu m.in. słonie afrykańskie, bawoły, lwy, lamparty, żyrafy oraz zebry. Szczególne znaczenie mają bardzo liczne stada antylop szablorogich i antylop końskich, należące do największych w Tanzanii.

Na terenach podmokłych zachodniej części parku spotykana jest antylopa sitatunga, a także wydra bezpazurzasta. Obszary wodne stanowią również ważne siedlisko dla ptaków, w tym rzadkich gatunków związanych z mokradłami, takich jak trzewikodzioby, żurawie koralowe czy gęsi karłowate.

Przypisy

Bibliografia

Gór