Budynek szkoły przy ul. Ludwika Urbanowicza 2 w Chorzowie – funkcjonalistyczna szkoła z końca lat 20. XX wieku w Chorzowie, wpisana do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego.
Historia Gmach powstał po przejęciu Królewskiej Huty przez Polskę, po porozumieniu władz miejskich z Wydziałem Oświecenia Publicznego. Budynek Szkoły Handlowej zaprojektował Antoni Stefan Olszewski wraz z Wojciechem Kazimierzem Soboniem w 1927 roku (jako projektant w źródłach pojawia się także Karol Schayer). Budowa trwała od 1927 do 1929 roku (w dokumentacji zabytku podawana jest data 1928 jako rok zakończenia budowy, Ludwik Ręgorowicz podał, że szkołę budowano w latach 1928–1930). Gmach został oddany do użytku w 1930 roku, był dobrze wyposażony w pracownie i laboratoria. Mieścił się w nim w dwudziestoleciu międzywojennym Miejski Instytut Kształcenia Handlowego (lub Komunalny Instytut Kształcenia Handlowego), a jego obrębie działała trzyklasowa Miejska Szkoła Handlowa i Gimnazjum Handlowe, które funkcjonowało od 1930 roku w nowym budynku, a także szkoła przysposobienia kupieckiego.
Na początku XXI wieku budynek użytkował Zespół Szkół Ekonomicznych im. Oskara Langego, który stanowił kontynuację tradycji międzywojennych szkół handlowych. Składały się na niego: Liceum Profilowane, VI Liceum Ogólnokształące, Technikum Ekonomiczne oraz Policealne Studium Zawodowe. W szkole mieści się Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Chorzowie utworzone w 2016 roku, w skład którego wchodzą: Technikum Ekonomiczne; Szkoła Policealna Nr 2 oraz Centrum Kształcenia Ustawicznego Ekonomistów im. Ludwika Krzywickiego. W ramach tegoż centrum działały: Liceum Ogólnoształcące dla Dorosłych, Technikum Ekonomiczne dla Dorosłych oraz Szkoła Policealna dla Dorosłych. Znajduje się tu także siedziba Górnośląskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku.
9 lutego 2015 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego (nr rej. A/431/15). Architektura Gmach wolnostojący na rzucie żłożonym, wzniesiony w stylu funkcjonalizmu, konstrukcji szkieletowej, zbudowany z żelbetu. Wydłużona bryła szkoły przylega od frontu do ulicy Ludwika Urbanowicza, elewacja boczna znajduje się przy ulicy Starego Zdroju. Od północnego zachodu działka przylega do cmentarza. Od zachodu natomiast sąsiaduje z budynkiem szkoły powszechnej nr 10, zbudowanym w 1909 roku, dziś jest to siedziba Szkoły Podstawowej nr 10 im. Jana Kochanowskiego (ul. Ludwika Urbanowicza 4).
Gmach składa się z czterokondygnacyjnego zespołu klas z korytarzami, bloku z aulą i parterowej sali gimnastycznej z prysznicami i szatniami. Elewacje bez ozdób. Okna ułożone pasmowo, blok wejściowy wyodrębniony ryzalitem, narożnik przy sali gimnastycznej zaokrąglony.
Zachowane pierwotne wyposażenie to: posadzki wykonane z lastrika oraz parkiet, schody, częściowo drzwi, boazerie, portal z marmuru oraz stropy w auli oraz stropy w holach, misa na wodę w holu.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Zabytki nieruchome w Chorzowie Chorzów Kategoria:Budynki szkół i instytucji badawczych w Polsce Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1930