Mieczysław Karus (ur. 20 listopada 1939 w Woli Łużańskiej, zm. 22 czerwca 2007 w Krakowie) – generał brygady Wojska Polskiego; dowódca 16 Batalionu Powietrzno-Desantowego (1975–1980); komendant Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Chemicznych (1989–1990); zastępca dowódcy KOW-szefa Obrony Terytorialnej.
Życiorys Mieczysław Karus urodził się 20 listopada 1939 r. w Woli Łużanskiej koło Gorlic.
W latach 1959–1962 studiował w Oficerskiej Szkole Piechoty nr 1 we Wrocławiu. Promowany był na podporucznika w 1962 przez gen. Jerzego Bordziłowskiego, po czym otrzymał przydział do 16 Batalionu Powietrzno-Desantowego z 6 Dywizji Powietrzno-Desantowej na stanowisko dowódcy plutonu szturmowego. W latach 1964–1966 pełnił funkcje zastępcy dowódcy kompanii, a przez kolejne cztery lata dowódcy kompanii szturmowej. W 1966 uzyskał tytuł instruktora spadochronowego. W roku 1971 ukończył Akademię Sztabu Generalnego Wojska Polskiego i został wyznaczony na zastępcę dowódcy ds. politycznych 1 Batalionu Szturmowego w Dziwnowie. W 1973 przeniesiony do 6 DP-D, gdzie objął funkcję starszego pomocnika szefa wydziału rozpoznania w sztabie 6 DP-D. Od roku 1974 szef wydziału rozpoznania 6 DP-D, a następnie został skierowany jako obserwator do misji kontroli i nadzoru ONZ w Wietnamie. W latach 1975–1980 dowodził 16 Batalionem Powietrzno-Desantowym, który dwukrotnie zdobył tytuł przodującej jednostki. W roku 1980 wyznaczono go na stanowisko zastępcy komendanta ds. liniowych Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Chemicznych, a w latach 1989–1990 był komendantem tej krakowskiej wojskowej uczelni.
W 1991 przeszedł do Grupy Operacyjno-Przygotowawczej Krakowskiego Okręgu Wojskowego na szefa oddziału organizacji i uzupełnień. Następnie przez dwa lata szef tego oddziału w Dowództwie KOW. W roku 1993 wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy KOW-szefa Obrony Terytorialnej. W tym czasie ukończył Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne w Akademii Obrony Narodowej. W 1994 mianowany na stopień generała brygady. Po rozwiązaniu Krakowskiego Okręgu Wojskowego przeszedł do dyspozycji ministra obrony narodowej. Zawodową służbę wojskową zakończył 7 stycznia 2000. 15 sierpnia 2000 r. w Belwederze był wśród 14 generałów, gdzie został uhonorowany specjalnym listem od prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego jako przechodzący w stan spoczynku. Honorowy Członek PZPN, działacz MZPN i Prezes WKS Wawel. Działacz Zarządu Głównego Związku Polskich Spadochroniarzy. Zmarł w wieku 67 lat 22 czerwca 2007. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 28 czerwca 2007 w kościele garnizonowym św. Agnieszki w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Batowickim.
Awanse podporucznik – 1962 porucznik – 1965 kapitan – 1971 major – 1975 podpułkownik – 1979 pułkownik – 1982 generał brygady – 1994 Źródło: .
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Odznaka „Honoris Gratia” za zasługi dla Krakowa Odznaka Skoczka Spadochronowego Wojsk Powietrznodesantowych i inne
Przypisy
Bibliografia
Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 2000.
Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Ludzie urodzeni w Woli Łużańskiej Kategoria:Ludzie związani z Wolą Łużańską Kategoria:Podporucznicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Absolwenci Akademii Obrony Narodowej Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Wojskowym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni odznaką „Honoris Gratia” Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą Kategoria:Wojskowi związani z Krakowem Kategoria:Zmarli w 2007 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Prądnik Czerwony w Krakowie