mały|Grób Kazimierza Łobojki na cmentarzu powązkowskim w Warszawie Kazimierz Łobojko (ur. 6 października 1873 w Płocku, zm. 22 listopada 1945 w Warszawie) – polski tancerz, baletmistrz i pedagog.
Życiorys Był synem aktora Konstantego Łobojki (1832–1904) i jego drugiej żony, Józefy z Tarczyńskich. Od 1887 roku kształcił się warszawskiej szkole baletowej u Hipolita Meuniera. W 1890 został przyjęty do zespołu baletowego Warszawskich Teatrów Rządowych. Następnie był solistą opery w Petersburgu (1896-1912, 1912–1915) oraz należał do zespołu Siergieja Diagilewa (1912–1915). W tym też czasie ożenił się z tancerką Julią Rządcówną (1897). Dużo podróżował, studiował tańce ludowe z Włoch, Francji oraz Hiszpanii, które następnie prezentował na scenie. W 1915 przebywał w Warszawie, gdzie w Teatrze Wielkim wystawiał balety Arlekinada i Kaprys motyla.
W 1918 roku powrócił do Polski i otworzył w stolicy szkołę baletową. Uczył tańca klasycznego, tańca charakterystycznego oraz plastyki. Jako baletmistrz współpracował z warszawskimi teatrami dramatycznymi, operetkowymi oraz rewiowymi (m.in. z Teatrem Nowości, Teatrem im. Aleksandra Fredry, Teatrem Komedia oraz kabaretem Czarny Kot). Pracy pedagogicznej nie zaprzestał także podczas II wojny światowej, udzielając prywatnych lekcji tańca.
Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 83-II-1/2).
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Płocku Kategoria:Pedagodzy tańca Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy tancerze baletowi Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1945