Taiwanofungus camphoratus – gatunek grzybów z rzędu żagwiowców (Polyporales) i rodziny pniarkowatych (Fomitopsidaceae).
Występowanie i siedlisko Gatunek grzyba nadrzewnego występujący endemicznie na Tajwanie. T. camphoratus pasożytuje na również endemicznym drzewie kamforowym (Cinnamomum micranthum f. kanehirae lub Cinnamomum kanehirae), które występuje w lasach liściastych na wysokości 200–2000 m n.p.m. Zarówno grzyb, jak i drzewo podlegają ochronie ze względu na swoją unikatowość.
Systematyka i nazewnictwo Gatunek różnie klasyfikowano na przestrzeni lat. Stosowane wcześniej nazwy to Ganoderma camphoratum, Antrodia camphorata, Antrodia cinnamomea.
Znaczenie T. camphoratus są od stosowane w tradycyjnej medycynie Tajwanu do leczenia bólu głowy, gorączki, grypy, przeziębienia, stanów lękowych i uszkodzonych ścięgien oraz mięśni. Regularnemu spożywaniu tego gatunku przypisywano zwiększenie witalności i sprzyjanie długowieczności.
W 1773 r. chiński lekarz Wu Sha opisał, że Tajwańczycy często przeżuwali owocniki i/lub pili wywar z T. camphoratus w celu uśmierzenia dolegliwości spowodowanych spowodowanego nadmiarem spożytego alkoholu lub wyczerpaniem i zaczął go stosować w leczeniu białkomoczu, biegunki, bólu brzucha, choroby lokomocyjnej, cukrzycy, grypy, infekcji wirusowych, marskości wątroby, nadciśnienia tętniczego, swędzenia skóry, zapalenia żołądka i nerek.
W T. camphoratus zidentyfikowano ok. 100 związków biologicznie czynnych. Największą grupę stanowią triterpeny (ok. 63% puli). Występują też polisacharydy (β-glukany), benzenoidy, lignany, benzochinony oraz pochodne kwasu maleinowego i bursztynowego.
Wobec rosnącego popytu, rozwinięto hodowle biotechnologiczne grzybni i kultury płynne. Preparaty z T. camphoratus dostępne jako proszki, kapsułki i tabletki.
Przypisy
Kategoria:Żagwiowce