Regina Wajnberger-Rumkowska (ur. 22 maja 1907 w Łodzi, zm. ?) – żydowska prawniczka, urzędniczka łódzkiego Judenratu, żona Chaima Rumkowskiego.

Życiorys Córka Arona i Frajdy z d. Maliniak. Ukończyła Gimnazjum Żeńskie im. Elizy Orzeszkowej w Łodzi, w 1925 roku podjęła studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończyła w 1931 roku. Następnie była aplikantką w łódzkim sądzie, planowała otworzyć własną kancelarię adwokacką. Ukończyła także prywatne kursy handlowe i pracowała w jednej z łódzkich firm. Przed wojną mieszkała z rodziną przy ulicy 6 Sierpnia 37.

26 stycznia 1940 roku podjęła pracę w łódzkim Judenracie, początkowo jako pracownica Sekretariatu, a następnie, do 1 kwietnia 1940 roku w Wydziale Zdrowia. Po utworzeniu getta łódzkiego zamieszkała z ojcem i bratem przy ul. Żytniej 6/12, a później Zgierskiej 21/10. 1 czerwca 1940 roku została zatrudniona przez Chaima Rumkowskiego na stanowisku radcy prawnego. Po utworzeniu Sądu w getcie we wrześniu 1940 roku podjęła pracę jako obrońca, funkcję tę pełniła do listopada 1941 roku.

27 grudnia 1941 roku wyszła za mąż za Chaima Rumkowskiego, w uroczystości wzięli udział członkowie rodziny i najbliżsi współpracownicy Rumkowskiego, a ślubu udzielił rabin Eliasz Józef Fajner. Według relacji w Kronice getta para otrzymała 600 depesz gratulacyjnych. Od tego czasu pełniła funkcję „pierwszej damy” getta, towarzysząc Rumkowskiemu przy oficjalnych uroczystościach i wizytach. Po ślubie zamieszkała wraz z ojcem w mieszkaniu Rumkowskiego przy ulicy Łagiewnickiej 63.

W maju 1942 roku na własną prośbę została przeniesiona do pracy na stanowisko kontrolera w Wydziale Kuchen, zajmując się przeprowadzaniem inspekcji kuchni społecznych. Po tzw. Wielkiej Szperze wraz z mężem adoptowała dwóch chłopców – Maksa Krążka (ur. 1926) i Stanisława Steina (ur. 1929). Pod koniec stycznia 1943 roku została obrońcą w sprawach rozwodowych w Wydziale Rozwodów gettowego sądu, jednocześnie kontynuując pracę w Wydziale Kuchen. W październiku 1943 roku została przeniesiona z Wydziału Kuchen do pracy w Wydziale Bieliźniarskim, a następnie Wydziale Metalowym.

Jej ojciec zmarł 5 maja 1943 roku. Podczas likwidacji getta łódzkiego w sierpniu 1944 roku wraz z mężem, szwagrem i szwagierką została wywieziona do obozu Auschwitz-Birkenau.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Polscy Żydzi – więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Mieszkańcy getta łódzkiego Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie związani z wymiarem sprawiedliwości II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi