Janina Asłanowicz (ur. 4 marca 1910, zm. 5 maja 1991) – polska projektanka i łączniczka Komendy Głównej Armii Krajowej w powstaniu warszawskim.
Życiorys Córka Mieczysława Asłanowicza, pegagoga i działacza społecznego. W 1933 roku ukończyła studia w Państwowym Instytucie Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie. W 1938 roku rozpoczęła pracę w Zakładach Porcelitu Stołowego „Pruszków” w Pruszkowie.
W trakcie powstania warszawskiego była łączniczką Komendy Głównej Armii Krajowej, działała w wydziale Vk (łączności konspiracyjnej) w oddziale V łączności Komendy Głównej Armii Krajowej (ps. „Janka”). Za swoje zasługi odznaczona Medalem Wojska oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami przez rząd RP na uchodźstwie.
Po wojnie wróciła do pracy w Zakładach „Pruszków”. W 1958 roku ostała zatrudniona, razem z Gabrielą Hoffman-Śleżewską, jako pierwsza projektantka w nowo powołanym ośrodku wzorcującym tych zakładów. W ramach ośrodka zajmowała się projektowaniem ceramiki oraz dekoracji w różnych technikach. W 1962 roku została kierowniczką tego ośrodka. Do jej projektów należy m.in. popularny model kubka „Irena” oraz kolekcję obiadową „Sylwia”. Jej projekty są wystawiane w Galerii Wzornictwa Polskiego w Muzeum Narodowym w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojska Kategoria:Kobiety – żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Kobiety – powstańcy warszawscy Kategoria:Projektanci Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1991