Włodzimierz Kaczerowski (ur. 28 lipca 1916, zm. 19 marca 1995)Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Gliwicach, Włodzimierz Kaczerowski, baza Grobonet, rekord nr 63805, dostęp 28 września 2026. – polski inżynier chemik, związany z gliwickim biurem projektów Prosynchem. Uczestniczył w tworzeniu i rozwoju przemysłu petrochemicznego w Polsce jako generalny projektant części petrochemicznej Mazowieckich Zakładów Rafineryjnych i Petrochemicznych w Płocku(P.), [artykuł bez odrębnego tytułu, poświęcony Włodzimierzowi Kaczerowskiemu], z cyklu „Ludzie rozwoju i postępu branż i technologii w Zjednoczeniu «Petrochemia»”, „Petrochemia” 1974, nr 6, s. 5, ISSN 0137-4257..
Życiorys
Młodość i studia
Pochodził z PłoskirowaProgram Politechniki Śląskiej na rok akademicki 1946/47, nakładem Politechniki Śląskiej w Gliwicach, Gliwice 1947, s. 54–55, poz. 12 wykazu osób, które uzyskały stopień inżyniera chemika.. Był synem IreneuszaUchwała Rady Państwa z 11 stycznia 1955 r. nr 0/88 o nadaniu odznaczeń państwowych, „Monitor Polski” 1955, nr 50, poz. 487, s. 810, poz. 200 wykazu. i Lubow z domu Jaśnickiej, felczerki-akuszerki Szpitala Powiatowego we Włodzimierzu WołyńskimLubow z domu Jaśnicka Kaczerowska. Felczerka-Akuszerka Szpitala Powiatowego we Włodzimierzu…, nekrolog, Włodzimierz [Wołyński], 1939, druk Rapoporta, 1 arkusz, tekst polski i rosyjski. Zbiory Biblioteki Narodowej, Polona, identyfikator b1bbef20-290c-411b-a4d1-ccae5d5b1f62. Tytuł według skanu. Nekrolog podpisano „Mąż i syn”, bez podania ich imion; identyfikacja Lubow jako matki Włodzimierza Kaczerowskiego pochodzi od rodziny..
Studia chemiczne na Politechnice Lwowskiej ukończył w 1939 roku.
II wojna światowa i uwięzienie w obozach
Podczas II wojny światowej został aresztowany pod podejrzeniem sabotażuPaństwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, opis transportu do KL Auschwitz, serwis „Informacja o ofiarach”, rekord transportu nr 757; wersja anglojęzyczna, dostęp 29 września 2026.. 3 grudnia 1942 roku został osadzony w niemieckim obozie koncentracyjnym KL Auschwitz, gdzie otrzymał numer więźniarski 79578Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau, Kaczerowski Włodzimierz, serwis „Informacja o ofiarach”, rekord nr 108946, numer więźniarski 79578, dostęp 29 września 2026..
W 1943 roku przeniesiono go z Auschwitz do KL Gross-Rosen. Następnie był więziony w KL Sachsenhausen, a później w KL Buchenwald. Przeżył wojnę.
Uzyskanie dyplomu po wojnie
W lutym 1946 roku otrzymał dyplom inżyniera chemika na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach, oznaczony numerem 20 i należący do pierwszych wydanych przez tę uczelnię. Uczelnia, współtworzona przez dawnych pracowników Politechniki Lwowskiej, dopuszczała jej byłych studentów do egzaminów dyplomowychStanisław Ochęduszko (przewodniczący komitetu redakcyjnego), Politechnika Śląska 1945–1955, Zakład Produkcji Pomocy Naukowych Politechniki Śląskiej, Gliwice 1957, s. 109.Historia Wydziału Chemicznego, Politechnika Śląska, oficjalna strona Wydziału Chemicznego, dostęp 28 września 2026..
Praca w Zakładach Chemicznych „Oświęcim”
W marcu 1946 roku rozpoczął pracę w Zakładach Chemicznych „Oświęcim”. Uczestniczył w ich powojennej odbudowie i rozbudowie oraz kierował działem technologii organicznej. W „Petrochemii” podkreślano jego wiedzę techniczną i umiejętności organizacyjne.
Pracował także w zespole zajmującym się produkcją benzyny syntetycznej. Uczestniczył w rozwiązywaniu problemów technologicznych związanych z opanowaniem procesu produkcyjnego, w tym zakłóceń syntezy wynikających z właściwości surowca wykorzystywanego do przygotowania katalizatoraTadeusz Jackowski, U królowej chemii — we Dworach. Zapasy z syntezą, „Życie Warszawy”, R. X, nr 92 (2956), 18 kwietnia 1953, s. 3, ISSN 0137-9437. W artykule nazwisko zapisano jako „Kaczorowski”, bez imienia. Rodzina identyfikuje opisaną osobę jako Włodzimierza Kaczerowskiego; identyfikacja nie została potwierdzona w odrębnej publikacji..
W 1956 roku przeszedł do Zjednoczenia Przemysłu Syntezy Chemicznej. W 1959 roku podjął pracę w organizującym się zespole petrochemicznym Biura Projektów Przemysłu Syntezy Chemicznej, który rozpoczął opracowywanie projektów instalacji dla Mazowieckich Zakładów Rafineryjnych i Petrochemicznych w Płocku.
Generalny projektant części petrochemicznej w Płocku mały|Włodzimierz Kaczerowski|alt=Uśmiechnięty Włodzimierz Kaczerowski widziany z profilu
Na przełomie 1960 i 1961 roku został generalnym projektantem części petrochemicznej płockich zakładów. Przez co najmniej trzynaście lat kierował pracami projektowymi gliwickiego zespołu Prosynchemu.
Zespół Kaczerowskiego opracował projekty instalacji do wytwarzania m.in. fenolu, etylenu, polipropylenu i polietylenu. Zakres prac obejmował również instalacje pomocnicze: rozdzielnie gazów płynnych, zbiorniki magazynowe oraz bloki wody obiegowej.
Prosynchem odpowiadał za opracowanie koncepcji technologicznej części petrochemicznej MZRiP oraz projektów jej instalacji. Układ produkcyjny płockiego kompleksu obejmował m.in. blok olefin, wytwarzający etylen i propylen, oraz blok poliolefin z produkcją polietylenu i polipropylenuAndrzej Zimowski, Historia polskiego przemysłu wielkiej syntezy chemicznej, „Karty z historii polskiego przemysłu chemicznego”, t. 5, SITPChem, Warszawa 1997, s. 162–163 i 226, ISBN 83-908323-0-5..
Przy projektowaniu instalacji polipropylenu Prosynchem współpracował z japońską firmą Mitsui Shipbuilding, a przy projektach instalacji kompleksu Olefiny II — z Toyo EngineeringAndrzej Zimowski, Historia polskiego przemysłu wielkiej syntezy chemicznej, „Karty z historii polskiego przemysłu chemicznego”, t. 5, SITPChem, Warszawa 1997, s. 162–163, ISBN 83-908323-0-5.. Według „Petrochemii” projekty instalacji pomocniczych w znacznym stopniu opierały się na własnych rozwiązaniach gliwickich projektantów. W pracach uczestniczyło również Gliwickie Biuro Budownictwa Przemysłowego.
Udział w rozwoju polskiej petrochemii i kształceniu kadr
Kaczerowski uczestniczył w tworzeniu i rozwoju polskiego przemysłu petrochemicznego, kierując projektowaniem części petrochemicznej zakładów w Płocku oraz przygotowując młodszych inżynierów do pracy w tej dziedzinie. Działalność tę rozpoczynał w okresie powstawania branży w Polsce, przy niewielkiej liczbie wyspecjalizowanych fachowców.
Jako kierownik zespołu przekazywał doświadczenie młodszym inżynierom i wspierał absolwentów rozpoczynających pracę przy projektowaniu instalacji petrochemicznych. W portrecie opublikowanym w „Petrochemii” w 1974 roku podkreślano jego otwartość na wymianę poglądów w zespole oraz udział w przygotowaniu kolejnego pokolenia polskich petrochemików.
Śmierć i pochówek
Zmarł 19 marca 1995 roku. Został pochowany na Cmentarzu Lipowym w Gliwicach.
Publikacje i rozwiązania techniczne
Przekład literatury technicznej
W 1953 roku Państwowe Wydawnictwa Techniczne wydały w Warszawie książkę I. B. Rapoporta Syntetyczne paliwa ciekłe w przekładzie Kaczerowskiego z języka rosyjskiegoI. B. Rapoport, Syntetyczne paliwa ciekłe, tłum. Włodzimierz Kaczerowski, Państwowe Wydawnictwa Techniczne, Warszawa 1953. Opis bibliograficzny w katalogu bibliotecznym.„Nadesłane książki”, „Przemysł Chemiczny”, R. IX, 1953, nr 8, s. 438..
Publikacja przedstawiała podstawy chemii i technologii otrzymywania paliw ciekłych z tlenku węgla i wodoru. Omawiała wpływ warunków procesu na syntezę, właściwości otrzymywanych produktów oraz sposoby ich dalszej przeróbki. Była przeznaczona dla inżynierów i techników przemysłu naftowego oraz studentów specjalizujących się w paliwach ciekłych.
Udoskonalenie instalacji wytwarzania wodoru
Wspólnie z Florianem Windem był współtwórcą udoskonalenia technicznego Przeróbka instalacji do wytwarzania wodoru z ruchu okresowego na ruch ciągły. Rozwiązanie odnotowano w „Wiadomościach Urzędu Patentowego” z 1955 roku w wykazie świadectw o dokonaniu udoskonaleń technicznych. Wpis wymienia obu twórców oraz dwa świadectwa, nr 6779 i 6780, wystawione 11 stycznia 1955 roku„Udoskonalenia techniczne. Świadectwa o dokonaniu udoskonaleń technicznych”, „Wiadomości Urzędu Patentowego” 1955, nr 3, 15 czerwca 1955, s. 179, klasa 12o, świadectwa nr 6779 i 6780..
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi; Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955); odznaka „Zasłużony Pracownik BP Prosynchem”.
Przypisy
Linki zewnętrzne Karta Włodzimierza Kaczerowskiego z fotografią obozową w serwisie Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau
Kategoria:Polscy inżynierowie chemicy Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie KL Gross-Rosen Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen Kategoria:Więźniowie KL Buchenwald Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Lipowym w Gliwicach Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 1995