Michał Obojski (ur. 5 września 1914 w Przasnyszu, zm. 15 stycznia 1992 tamże) – polski nauczyciel, pedagog, działacz społeczny.
Życiorys Michał Obojski urodził się 5 września 1914 w Przasnyszu. Syn rolników, Apoloniusza i Agnieszki Obojskich. Rodzina Obojskich mieszkała na Zawodziu w Przasnyszu. Posiadali tam gospodarstwo rolne. W wieku 7 lat stracił ojca. Agnieszka Obojska po śmierci męża została sama z trójką dzieci na 16-hektarowym gospodarstwie, którego nie była w stanie sama prowadzić, żyła z jego dzierżawy.
W roku 1928 otrzymał świadectwo ukończenia szkoły powszechnej, mając dobre wyniki z języka polskiego i historii, z chemii tylko dostateczne. Po ukończeniu szkoły powszechnej zdał do Seminarium Nauczycielskiego w Pułtusku, gdzie kształcił się na polonistę. W 1933 ukończył Seminarium Nauczycielskie z dyplomem nauczyciela szkół powszechnych. Następnie podjął bezpłatną praktykę w Szkole Podstawowej nr 1 w Przasnyszu. Był nauczycielem Aleksandra Drwęckiego i Haliny Skalskiej. Potem pracował w Szkole Powszechnej stopnia pierwszego w Ostrowych Stańczykach z siedzibą w Goskach Wąsoszach, w gminie Krzynowłoga Mała. Tam poznał swoją przyszłą żonę Mariannę Rapacką, z którą ożenił się w listopadzie 1939. Miał z nią pięciu synów. W okresie okupacji prowadził tajne nauczanie. W lutym 1945 objął funkcję kierownika Szkoły Podstawowej w Krzynowłodze Małej, a od września 1946 był kierownikiem szkoły w Węgrze. W 1949 podjął pracę w Szkole Podstawowej nr 1 w Przasnyszu. W roku szkolnym 1950/51 był instruktorem szkolenia przy zarządzie Oddziału Powiatowego ZNP. We wrześniu 1953 rozpoczął pracę jako nauczyciel chemii w Liceum Ogólnokształcącym w Przasnyszu. Jednocześnie uzupełniał wykształcenie, ukończył zaoczne studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. W roku 1963 rozpoczął eksternistyczne studia magisterskie na wydziale chemicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, a egzamin magisterski złożył w czerwcu 1966.
Michał Obojski jako nauczyciel chemii Liceum Ogólnokształcącego w Przasnyszu w latach 50. założył pracownię chemiczną, która znajdowała się w sąsiednim budynku Szkoły Podstawowej nr 2, obok gabinetu lekarskiego. Dopiero po kilku latach udało się zorganizować w budynku LO pomieszczenie na własną pracownię chemiczną, która w kolejnych latach była jeszcze modernizowana. Podstawowym wyposażeniem pracowni były probówki w drewnianych statywach, a do ogrzewania ich zawartości służyły palniki spirytusowe w kształcie kałamarzy, z knotem i szklanym kołpakiem do zakrywania, kiedy ich się nie używało. Na lekcji taki zestaw stał na każdym uczniowskim stole. W szafach zamykanych na klucz znajdowały się brązowe szklane słoje i butelki zawierające pierwiastki i związki chemiczne. Na ścianach pracowni oprócz układu okresowego Mendelejewa wisiały umieszczone w szklanych gablotach poglądowe tablice ilustrujące różne procesy technologiczne. Pracownia chemiczna służyła uczniom trzech szkół: Podstawowej nr 1 i nr 2 oraz Liceum. W tej pracowni przygotowywał spośród grupy uczniów liceum do startu w olimpiadach chemicznych. Organizował pozalekcyjne zajęcia obejmujące podstawy analizy chemicznej, które to zagadnienia poznawał student na pierwszym i drugim roku. W latach 60. i 70. XX wieku jego uczniowie sześciokrotnie dochodzili do szczebla centralnego olimpiad chemicznych (w 1962 Karol Jackowski doszedł do olimpijskiego finału, będąc jeszcze uczniem liceum miał już indeks na Uniwersytet Warszawski). Był także nauczycielem chemii w Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących.
Michał Obojski zapraszany był przez władze uczelniane do komisji prowadzących rekrutacje na studia. W przasnyskim liceum miał u uczniów przydomek „Bizon”. Nie należał do żadnej partii. Był osobą wierzącą, a jego pięciu synów było ministrantami w kościele OO Pasjonistów. W 1979 przeszedł na emeryturę, podczas której do 1982 pracował na pół etatu w przasnyskim ogólniaku, potem był jeszcze zatrudniony w Zespole Szkół Zawodowych w Przasnyszu. Zmarł 15 stycznia 1992, w wieku 78 lat. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Przasnyszu. W 2008 jego prochy zostały przeniesione na warszawski cmentarz w Wólce Węglowej. Jego imię od 1993 nosi jedna z przasnyskich ulic osiedla Orlika w Przasnyszu. 10 listopada 2008 w budynku liceum odsłonięto tablicę pamiątkową z płaskorzeźbionym popiersiem poświęconą Michałowi Obojskiemu.
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1979 Złoty Krzyż Zasługi – 1974 Nagroda Pierwszego stopnia Ministra Oświaty i Wychowania – 1977 Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” – 1983 Złota Odznaka ZNP (dwukrotnie) Medal 40-lecia Polski Ludowej – 1984 Medal Komisji Edukacji Narodowej – 1980
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Michał Obojski (1979), fotografia (1) Michał Obojski (2008), fotografia (2)
Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Ludzie urodzeni w Przasnyszu Kategoria:Nauczyciele związani z Przasnyszem Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Ludzie związani z Przasnyszem Kategoria:Członkowie Związku Nauczycielstwa Polskiego Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką ZNP Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie