August von Schulthess-Rechberg August von Schulthess-Rechberg (ur. 8 grudnia 1883 w Trościańcu, – zm. 12 stycznia 1973 w Zurychu) – szwajcarski inżynier mechanik, menedżer przemysłowy i finansista sektora energetycznegohttps://zop.zb.uzh.ch/server/api/core/bitstreams/683550b4-b1af-4d66-b218-1cac448c7bf5/content.
Życiorys Urodził się jako czwarte dziecko w rodzinie Augusta von Schulthessa i Marii z domu Hess. Jego ojciec był zarządcą dużego majątku ziemskiego na terenie Imperium Rosyjskiego.
W 1897 roku wyjechał do Zurychu, gdzie kontynuował edukację. W 1902 roku zdał maturę, a następnie studiował na ETH Zürich, uzyskując w 1907 roku dyplom inżyniera mechanika. Studiował również technikę i ekonomię w Berlinie.
Należał do międzynarodowej elity sektora energetycznego i finansowego, utrzymując kontakty z przemysłem w Europie, Afryce i obu Amerykach.
Od 1919 roku żonaty z Ericą Frensdorff. Miał syna Uliricha von Schulthess oraz pasierba Rolfa Sieberta.
Kariera Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w przedsiębiorstwie Escher Wyss, szwajcarskiej firmie inżynieryjnej specjalizującej się w budowie maszyn i urządzeń przemysłowych.
W 1912 roku pracował przy projekcie przemysłowym w Bogorodsku pod Moskwą. Następnie, po krótkich pobytach szkoleniowych w zakładach Nitrum w Bodio i Rheinfelden, w 1915 roku objął stanowisko zastępcy kierownika budowy w zakładach Elektro-Nitrum w Zschornewitz (Niemcy).
W 1917 roku, z inicjatywy Elektro-Watt, a właściwie Bank für Elektrische Unternehmungen (w skr. Elektrobank), został kierownikiem elektrowni cieplnej Prado w przedsiębiorstwie Sevillana de Electricidad w Hiszpanii. W 1918 roku objął stanowisko prokurenta oraz głównego inżyniera w biurze budowlanym Elektrobanku w Zurychu. W ówczesnym czasie Elektrobank reprezentował interesy konsorcjum producentów i banków, które chciały współfinansować projekty związane z obiecującym nowym źródłem energii – energią elektryczną.
W 1923 roku rozpoczął pracę w przedsiębiorstwie Brown, Boveri & Cie. w Baden, jednym z najważniejszych europejskich producentów urządzeń elektrotechnicznych. W 1925 roku został dyrektorem.
W latach 1929–1947 był dyrektorem Elektrobanku, a następnie członkiem jego rady nadzorczej. Uczestniczył również w działalności związanej z przedsiębiorstwem Sevillana de Electricidad aż do jego sprzedaży przez holding Elektro-Watt.
W zasiadał w radach nadzorczych różnych przedsiębiorstw, m.in.: członek rady nadzorczej Stuag, przewodniczący rady nadzorczej Rothrister Papiersack und Plastik AG, radzie nadzorczej Łódzkiego Towarzystwa Energetycznego S.A (LOTESA) od 1933 rokuhttps://jbc.bj.uj.edu.pl/Content/431599/PDF/NDIGCZAS019313_67794126.pdf, przewodniczący Pfister Papier AG.
Przypisy
Kategoria:Inżynierowie związani z Łodzią