Wiktorija Iljiniczna Baginska z domu Gurdżi (-Гурджи, ur. 30 czerwca 1926 w Krasnodarze, zm. 7 stycznia 2012 tamże) – radziecka i rosyjska pisarka, tłumaczka, nauczycielka, zbieraczka pieśni i znawczyni folkloru Krymczaków, jedna z ostatnich osób, które mówiły językiem krymczackim.
Życiorys Pochodziła z rodziny Krymczaków: Ilji Jakowlewicza i Wiery Pietrowny Gurdżi; w 1921 roku rodzice przeprowadzili się z Kercza do Krasnodaru. Pracowała jako malarka w parowozowni na stacji od 1943 roku. Uczyła się w szkole kolejarskiej dla młodzieży pracującej. Ukończyła Państwowy Instytut Pedagogiczny w Krasnodarze w 1953 roku, gdzie uczyła się filologii rosyjskiej.
Pracowała jako nauczycielka w szkołach średnich w rodzinnym mieście przez przeszło 30 lat. Była jedną z ostatnich osób, które mówiły językiem krymczackim.
Jej synem jest poeta Andriej Baginski (ur. 1959), z którym współpracowała literacko oraz zilustrowała jego książkę.
Twórczość Publikowała swoje wiersze w czasopismach od 1965 roku. Ukazały się także jej dwa opowiadania w 1999 roku w czasopiśmie „”. Opublikowała ponad 100 pozycji w czasopismach, tworzyła także eseje. Była redaktorką czasopism „, „”, „Sowietskaja Kuban”. Została laureatką pięciu radzieckich i rosyjskich konkursów literackich. Zajmowała się także przekładem na język krymczacki, tłumaczyła wiersze Tarasa Szewczenki, Łesi Ukrainki, Stepana Rudanskiego, Aleksandra Puszkina, Michaiła Lermontowa.
Zajmowała się zbieraniem pieśni i badaniem folkloru Krymczaków. Zebrała 100 pieśni i 230 przysłów, powiedzeń, opowiastek, baśni; ukazały się w zbiorczym wydaniu w 2003 roku pt. Narodnyje piesni i posłowicy krymczakow () nakładem własnym w liczbie 100 egzemplarzy.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krasnodarze Kategoria:Krymczacy Kategoria:Radzieccy poeci Kategoria:Rosyjscy poeci XX wieku Kategoria:Radzieccy tłumacze Kategoria:Rosyjscy tłumacze Kategoria:Radzieccy nauczyciele Kategoria:Zmarli w 2012