Edoardo Pecoraio (ur. 1 września 1910 w Sant’Egidio alla Vibrata, zm. 9 sierpnia 1986) – włoski duchowny rzymskokatolicki, urzędnik Kurii Rzymskiej i dyplomata papieski.
Biografia Młodość i prezbiteriat Studiował w seminariach duchownych w Montalto delle Marche oraz w Fano. Uzyskał także dyplom z literatury i prawa. 26 lipca 1935 przyjął święcenia prezbiteriatu i został kapłanem diecezji Montalto. Od 1938 wykładał w seminarium duchownym w Montalto delle Marche. Podczas II wojny światowej był kapelanem wojskowym.
W 1947 rozpoczął pracę w Kongregacji Rozkrzewiania Wiary, od 1961 do 28 grudnia 1971 będąc jej podsekretarzem. 24 kwietnia 1959 otrzymał honorową godność prałata domowego. Jako ekspert wziął udział w soborze watykańskim II. Od 3 stycznia 1963 do 1968 był także referendarzem Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej.
Episkopat 28 grudnia 1971 papież Paweł VI mianował go nuncjuszem apostolskim na Malcie oraz arcybiskupem tytularnym cumajskim. 13 lutego 1972 w bazylice św. Piotra na Watykanie przyjął sakrę biskupią z rąk Pawła VI. Współkonsekratorami byli arcybiskup utrechcki kard. Bernardus Johannes Alfrink oraz arcybiskup Armagh kard. William Conway.
Misję na Malcie zakończył w 1974.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy biskupi katoliccy Kategoria:Nuncjusze apostolscy Kategoria:Kuria Rzymska Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Kapelani wojskowi Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1986