Karol Szlązak (ur. 28 stycznia 1976 w Opocznie, zm. 15 grudnia 2004 k. Karbali w Iraku) – polski wojskowy, młodszy chorąży Wojska Polskiego, poległ w czasie III zmiany PKW w Iraku, pośmiertnie awansowany na stopień chorążego.
Życiorys Karol Szlązak urodził się 28 stycznia w 1976 w Opocznie.
Przebieg służby wojskowej 11 kwietnia 2000 rozpoczął zasadniczą służbę wojskową w 1 Dywizjonie Lotniczym w Leźnicy Wielkiej, na stanowisku kierowcy. W trakcie służby złożył wniosek o przyjęcie do Szkoły Chorążych Personelu Techniki Lotniczej w Oleśnicy, którą ukończył w 2002 i został skierowany do 7 Dywizjonu Lotniczego 25 Brygady Kawalerii Powietrznej na stanowisko starszego technika klucza eksploatacji osprzętu śmigłowca w Nowym Glinniku. 1 lipca 2004 otrzymał przydział służbowy na stanowisko podoficerskie – starszego technika śmigłowców w kluczu rozpoznania eskadry śmigłowców tej samej jednostki. W lipcu 2004 przed wyjazdem na misję wyznaczono go na stanowisko technika klucza śmigłowców W-3WA w Samodzielnej Grupie Powietrzno-Szturmowej. 18 lipca 2004 wyjechał z 25 Brygady Kawalerii Powietrznej do Iraku, gdzie w ramach III zmiany pełnił służbę na stanowisku technika klucza śmigłowców W-3WA w Samodzielnej Grupie Powietrzno-Szturmowej w PKW Irak.
Śmierć podczas awaryjnego lądowania, śledztwo 15 grudnia 2004 „Sokół” nr 0902 leciał w parze ze śmigłowcem Mi-8 z Karbali do oddalonej o 110 km Diwanii, gdzie mieściło się dowództwo Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe. Na pokładzie „Sokoła” znajdowali się członkowie załogi, w tym strzelec pokładowy mł. chor. Karol Szlązak oraz lekarz okulista i dwie pielęgniarki, które razem z żołnierzami wracały z Bagdadu ze szkolenia medycznego i tzw białych dni, podczas których badali miejscową ludnośćPolska Zbrojna nr 12 grudzień 2021. Około 12.10 miejscowego czasu, wkrótce po starcie śmigłowiec doznał awarii silnika. Pilot podjął decyzje o awaryjnym lądowaniu na pustyni. Po ominięciu linii wysokiego napięcia zniżył lot do lądowania i zahaczył o palmy, byli na wysokości 70 m nad lasem palmowym. Nie udało się posadzić na ziemi śmigłowca, bo awarii uległ także drugi silnik. Śmigłowiec rozbił się o ziemię. Z pomocą polskiej załodze pospieszył towarzyszący Mi-8 oraz wezwany śmigłowiec ewakuacji medycznej i pięciu Irakijczyków, którzy z ziemi obserwowali wypadek.
Zginęło trzech polskich żołnierzy: mł. chor. Karol Szlązak, drugi pilot śmigłowca chor. pil. Paweł Jelonek z 25 Brygady Kawalerii Powietrznej z Tomaszowa Mazowieckiego i kpt. lek. Jacek Kostecki z 2 Szpitala Operacji Pokojowych we Wrocławiu. Cztery osoby, trzech żołnierzy i pielęgniarka, odniosło obrażenia. Poszkodowani natychmiast trafili do szpitali w Bagdadzie i w Karbali, następnie zostali przetransportowani do szpitala w kraju. Wrak śmigłowca został przewieziony do bazy w Al Hilli. Badali go eksperci skierowanej do Iraku Komisji Badania Wypadków Lotniczych MON z szefem Komisji płk Ryszardem Michałowskim.
Ostatecznie Komisja Badania Wypadków Lotniczych MON stwierdziła, że przyczyną tragicznego wypadku śmigłowca był błąd pilota, który zbyt gwałtownymi manewrami doprowadził do wyłączenia silników przez automat zapobiegający nadmiernemu rozpędzeniu turbiny. W kwietniu 2007 Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie miał wydać wyrok w tajnym procesie pilota, który był pierwszym pilotem podczas tragicznego lotu w dniu 15 grudnia 2004. 7 września 2009 Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie uniewinnił pilota śmigłowca, który rozbił się przed pięcioma laty w Iraku.
Pochówek, upamiętnienie Tragicznie zmarły w katastrofie „Sokoła” mł. chor. Karol Szlązak został pośmiertnie awansowany do stopnia chorążego i odznaczony Krzyżem „Zasługi za Dzielność”. 16 grudnia 2004 samolot wiozący jego ciało i dwóch poległych żołnierzy wylądował na wrocławskim lotnisku Strachowice. W ceremonii powitania poległych uczestniczyli: rodzina, dowódca Wojsk Lądowych gen. broni Edward Pietrzyk, zastępca dowódcy Wojsk Lądowych gen. broni Andrzej Tyszkiewicz, dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego gen. dyw. Ryszard Lackner, dowódca 25 Brygady Kawalerii Powietrznej gen. bryg. Włodzimierz Potasiński, władze wojewódzkie.
16 grudnia 2004 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wziął udział w Katedrze polowej Wojska Polskiego we mszy św. w intencji poległych polskich żołnierzy w Iraku, w tym chor. Karola Szlązaka. 18 grudnia 2004 jego ceremonia pogrzebowa odbyła się z wojskową asystą w Drzewicy (łódzkie) w której wzięła udział rodzina, żołnierze 25 Brygady Kawalerii Powietrznej z Tomaszowa Mazowieckiego, mieszkańcy Drzewicy i przedstawiciele Ministerstwa Obrony Narodowej. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Drzewicy. Śp. chor. Karol Szlązak miał 28 lat, pozostawił żonę i córkę Amelię.
Każdego roku 15 grudnia, w rocznicę jego śmierci, w kościele w Opocznie odprawiana jest w jego intencji msza święta. Zawsze przyjeżdża delegacja z 7 Dywizjonu Lotniczego. 29 maja 2019 w 25 Brygadzie Kawalerii Powietrznej odbyły się obchody Dnia Weterana Działań poza Granicami Państwa podczas których upamiętniono i oddano hołd, w tym chor. Karolowi Szlązakowi. 18 grudnia 2019 dowódca 25 Brygady Kawalerii Powietrznej gen. bryg. Adam Marczak spotkał się w garnizonie Tomaszów Mazowiecki na wspólnym opłatku z żołnierzami 25 BKPow z rannymi i poszkodowanymi w misjach poza granicami kraju oraz rodzinami żołnierzy poległych podczas wykonywania zadań w polskich kontyngentach wojskowych. Awanse młodszy chorąży – 2002 (...) chorąży – 2004 (pośmiertnie) Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Zasługi za Dzielność – 2004 (pośmiertnie) wpisany do Księgi Honorowej Ministra Obrony Narodowej – 2004 (pośmiertnie) i inne Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne chor. Karol Ślązak (2004), fotografia (1) chor. Karol Ślązak (2004), fotografia (2)
Kategoria:Urodzeni w 1976 Kategoria:Ludzie urodzeni w Opocznie Kategoria:Żołnierze Sił Zbrojnych RP polegli w misjach zagranicznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi za Dzielność (III Rzeczpospolita) Kategoria:Zmarli w 2004