Zbiornik Czeboksarski, Czeboksarski Zbiornik Wodny () – zbiornik retencyjny w Rosji, na Wołdze, położony w Mari El i Czuwaszji, m.in. przy miastach Czeboksary i Nowoczeboksarsk. Został utworzony w 2. połowie XX wieku wraz z elektrownią wodną .

Historia Akwen powstał w wyniku spiętrzenia Wołgi przez zaporę elektrowni wodnej Czeboksary. Zapora była budowana w latach 1968–1986 w pobliżu miasta Nowoczeboksarsk.

Projektowany poziom piętrzenia wody w zbiorniku miał wynosić 68 m. Napełnianie prowadzono od 1980 do wiosny 1981 roku, osiągając poziom 63 m. W rezultacie produkcja energii elektrycznej jest o połowę mniejsza od zakładanej, a na 90-kilometrowym odcinku nie utrzymano wymaganej dla żeglugi głębokości 3,4 m. Projekt podniesienia poziomu wody do 68 m budził zróżnicowane reakcje – od wyraźnego sprzeciwu po głosy poparcia. W przypadku jego realizacji zalanych zostałoby 910 km² terenów, w tym 482 km² lasów oraz wszystkie plaże i tereny rekreacyjne wokół akwenu. Z drugiej strony wskazywano, że mogłoby to poprawić jakość wody oraz złagodzić skutki powodzi w dolnym biegu zbiornika. Przeciwko podniesieniu poziomu wody wypowiedzieli się m.in. rosyjscy, chińscy i mongolscy eksperci, czego efektem był apel skierowany do prezydenta Rosji. W rejonie Niżnego Nowogrodu mogłoby dochodzić do powodzi, a miasto Dzierżyńsk obawiało się zalania w związku ze wzrostem poziomu Oki. W 2011 roku działacze partii Jedna Rosja oraz zebrali 150 tys. podpisów przeciwko podniesieniu poziomu wody; petycję przekazano do biura Władimira Putina. Rok wcześniej firma RusHydro zapowiedziała podniesienie poziomu wody. Sytuacja pozostawała nierozwiązana według stanu na 2019 rok.

Położenie i transport Nad zbiornikiem leżą miejscowości: Bałachna, , Bor, Czeboksary, , Jurino, Koźmodiemiansk, Kstowo, Łyskowo, , Nowoczeboksarsk, , i Wasilsursk.

Na zbiorniku znajdują się trzy mosty Borskie: most kolejowy, kolejowo-drogowy i drogowy w Niżnym Nowogrodzie. Przez zaporę elektrowni wodnej Czeboksary przebiega także droga samochodowa.

Morfometria Powierzchnia zbiornika wynosi 1080 km²; według innego źródła jest to 2190 km². Długość akwenu wynosi 294 km, według innego źródła 341 km. Jego maksymalna szerokość wynosi 10 km, choć według innego źródła dochodzi do 16 km. Długość linii brzegowej wynosi 2431 km, średnia głębokość 4,2 m, a maksymalna głębokość 21 m; według innego źródła 35 m. Przy normalnym poziomie wody całkowita objętość zbiornika wynosi 4,60 km³.

Przyroda Lewy brzeg zbiornika znajduje się w południowej strefie tajgi, natomiast prawy leży w podstrefie lasu mieszanego iglasto-liściastego. Woda jest umiarkowanie czysta, przy czym w okolicach Kstowa i Dzierżyńska jest silniej zanieczyszczona. W zbiorniku odnotowano 202 gatunki glonów; przeważają zielenice (84 gatunki), okrzemki (51 gatunków) oraz sinice (22 gatunki). Stwierdzono również występowanie 41 gatunków ryb, w tym m.in. bolenia, ciosy, krąpia, leszcza, miętusa, płoci, rozpióra, sterleta i szczupaka.

Elektrownia Ziemna zapora wodna ma długość 930 m, a jej maksymalna wysokość wynosi 42 m. ma 18 bloków hydroelektrycznych. Projektowana moc każdego z nich wynosi 78 MW. Ze względu na zbyt niski poziom lustra wody elektrownia osiąga moc 800 MW wobec projektowanych 1404 MW.

Galeria

Przypisy

Kategoria:Europejskie sztuczne zbiorniki wodne w Rosji Kategoria:Wołga Kategoria:Czuwaszja Kategoria:Mari El